( 143 ) 
bereikte een maximum na 4 — 7", en duurde, allengs afnemende tot 
5 — 13" na begin der prikkeling. Grootte en duur der verzwakking 
klommen met de sterkte der prikkels en met de gevoeligheid van 
het preparaat. 
Inotrope reflexen op de kamer werden slechts in weinig gevallen 
waargenomen. Ze waren öf alleen positief, of achtereenvolgens (na 
dezelfde prikkeling) positief en negatief. Ze gingen meestal spoedig 
voorbij en waren gering in grootte, vergeleken met de inotrope effecten 
op de voorkamer. 
Chronotrope reflexen (bijna altijd negatief) werden in 13 van de 
20 gevallen gezien, in 12 ervan gecombineerd met negatief inotroop 
reflex op de voorkamer, al of niet vergezeld van een negatief dromo- 
troop effect op dë geleiding van de voorkamer naar de kamer. In 
een enkel geval was het negatief dromotroop effect het eenige reflex- 
verschijnsel. Sterkte en duur vermeerderden met de sterkte der 
prikkels. De latentie varieerde tusschen ongeveer 1.6 en 3.8". Het 
maximum werd weinige secunden na het begin bereikt. 
Soms volgde op de eerste vertraging, na eenige perioden van nor- 
malen of nagenoeg normalen duur een tweede' vertraging, een ver- 
schijnsel dat ook bij reflexen van maag en darm op het hart door 
mij dikwijls werd waargenomen. 
De dromotrope reflexen waren steeds van negatieven aard. Zoowel 
de geleiding van Sinus naar Atrium als die van Atrium naar Ven- 
trikel konden verandering ondergaan. Het interval A s — V s kon op 
meer dan het dubbele klimmen, ja de geleiding van de eene' naar 
de andere hartsafdeeling geheel verbroken worden. Vermoeienis door 
de contractiegolf kon niet de oorzaak zijn, omdat de vertraging resp. 
opheffing der geleiding ook na zeer verlengde pauzen werd waarge- 
nomen. De latentietijd voor het negatief dromotroop reflex bedroeg 
gemiddeld eenige secunden (1.77 — 4.52), het maximum werd wei- 
nige secunden later en het einde eenige secunden na het maximum 
bereikt. Duur en sterkte van het effect klommen evenals die der 
andere reflexen met de sterkte der prikkeling en de prikkelbaarheid 
van het object. Soms volgde op de eerste een tweede vertraging 
der geleiding, gepaard aan een tweede negatief-inotroop reflex op A. 
Adle hier beschreven reflexen bleven terstond uit — zelfs bij veel 
sterkere en langer aanhoudende prikkeling der kamer — zoodra 
hersenen en ruggemerg vernield werden. Geen een feit werd ge- 
vonden, dat ten gunste van het bestaan van intracardiale reflex- 
centra pleitte. 
Uit de proeven van den Heer Muskens blijkt dus, dat van de 
kamer uit in sommige gevallen reflexen van den meest verschillenden 
