( 150 ) 
Vervangt men hierin u v en w door cos 0, sin ö en — g dan gaan 
deze vergelijkingen juist over in 
F{qO)—. 0 en 
ö ) 
de 
Hieruit volgt dat men, door uit den oorsprong (A) raaklijnen aan 
de voetpuntskromme te trekken en in de raakpunten loodlijnen op 
te richten, de asymptoten van de kromme der derde klasse verkrijgt. 
De punten op de voetpuntskromme die correspondeeren met de 
keerpunten zijn die wier kromtecirkels door den oorsprong {A) gaan, 
terwijl de keerpunten op deze cirkels diametraal tegenover den oor- 
sprong liggen. 
De hier gevonden voetpuntskromme is eene bicirculaire kromme 
van den vierden graad; de raaklijnen in de knooppunten welke in 
de oneindige cirkelpunten liggen, snijden elkaar in twee reëele pun- 
ten, n.1. de middenpunten der lijnen A B en A C. Deze punten 
zijn dus de dubbele brandpunten der voetpuntskromme. 
Over dit onderwerp had een korte discussie plaats tusschen den 
Heer Schoute en den Spreker. 
Natuurkunde. — De Heer Van der Waals geeft „ eene bijdrage 
tot de kennis der toestandsvergelijking ”. 
De grootheid b , zooals die in de toestandsvergelijking voorkomt, 
heeft tot veel discussie aanleiding gegeven, zoowel wat de vraag 
betreft, wat zij voorstelt, als de wijze waarop zij in deze vergelijking 
optreedt. Dat zij, zooals reeds in den beginne was gesteld, bij zeer 
groot volume 4 malen het volume der molekulen voorstelt, kan door 
de onderzoekingen van Korteweg, Lorentz en anderen als vast- 
staande worden aangenomen. Maar op welke wijze deze factor 
van het volume afhangt, daarover staat nog niets vast, en dat punt 
is zelfs nog zelden in openlijke discussie gebracht. Toch zal dit 
moeten vastgesteld zijn, wil men de vraag tot beslissing brengen of 
het gedrag der gassen en vloeistoffen verklaard kan worden, door de 
molekulen de eigenschappen toe te kennen van elastische lichamen. 
Het is bekend dat Clausius bij zijn onderzoek over de verkor- 
ting der weglengte ten gevolge der afmetingen der molekulen tot den 
factor 8 schijnt te komen. Later in zijn Mechanische Warmetheorie, 
in 1891 uitgegeven door Planck en Pulfrich, Bd. III, bladz. 31 
enz., vindt hij daarvoor de waarde b /z. Ik zeg schijnt te komen, 
