( 1^9 ) 
In buis n°. III werd de calibratie uitgevoerd. 
Daaruit volgt: 
Zi'ii — h' i — /ij — hu — 0,11 mM. 
Am — h’ i = 0,47 
h’iv—h' i= 1,10 
A'y — /i'i = 1,26 
r 3 werd met den cathetometer gemeten. Om volgens de beschouwde 
hypothese h' te kunnen berekenen moesten nog r x en r 2 worden 
bepaald ; r 2 heb ik met een micrometerschroef bepaald en als ge- 
middelde over den geheelen capillair gevonden 0,464 mM. 
Voor het bepalen van r 1 werd de capillair met kwik gevuld, en 
de daarin bevatte hoeveelheid kwik gewogen. Na volkomen schoon 
gemaakt te zijn werd de capillair aan een uiteinde dichtgesmolten, 
en in een buisje gebracht dat met kwik werd gevuld ; dit buisje werd 
dan aan de luchtpomp verbonden en het kwik in het vacuuin aan 
het koken gebracht om de laatste sporen lucht of vochtigheid te 
verwijderen. Na toelaten der lucht en afkoeling tot op kamertem- 
peratuur: 20°, 3 C. werd het buisje opengemaakt en de capillair er 
uit genomen, die volkomen met kwik gevuld bleek te zijn. 
De capillair werd nu gewogen, daarna het dichtgesmolten puntje 
afgebroken, waarbij het kwik uit den capillair viel; en eindelijk de 
ledige capillair gewogen met het afgebroken puntje er naast, waarin 
natuurlijk nog eene kleine hoeveelheid kwik was gebleven. 
Het gewichtsverschil, dat 0,05710 gr. bedroeg, stelt voor het ge- 
wicht van het kwik dat de ruimte vulde van den overgebleven 
capillair, waarvan de lengte was 218,7 mM. Daar bij 20°, 3 de 
dichtheid van kwik 13,546 is, is het volumen van den capillair 
4,215 mM 3 , en bijgevolg de gemiddelde straal 
r m — 0,0783 mM. 
Nu moest nog worden bepaald welke de waarde is van r x in het 
midden der buis. Om die te vinden heb ik gebruik gemaakt van de uit- 
i 
komsten der calibratie. Wij hebben immers V = 4,215 = fjir 2 dl } 
i 
, 2 ff 1 
en daar r = . is 
g (Qv — Qd) B 
Stellen wij H H m -\- d, H rn 
r = r m overeenkomt ; dan is H m — 
rr _ 4 7T ff 2 fdl 
’ 1 ~ g\Qv-QifJ 
o 
zijnde de waarde van H die met 
2 ff 1 
= —7 7- • - — en 
g {(Jv— (fd) r m 
13 * 
