( 181 ) 
De berekende verschillen stemmen, zooals men ziet, met de waar- 
genomene op zeer bevredigende wijze overeen, zoodat wij de be- 
rekende correcties als vrij benaderd mogen beschouwen. 
Natuurkunde. — De Heer Kamerlingh Onnes biedt namens 
Dr. P. Zeeman eene mededeeling aan over een onderzoek 
verricht in het Natuurk. Laboratorium te Leiden: „Over den 
invloed eener magnetisatie op den aard van het door een stof 
uitgezonden licht. 1 ' 
1. Yerscheidene jaren geleden, bij gelegenheid mijner metingen 
over het KERR-effect, kwam de gedachte bij mij op of ook het 
licht door een vlam uitgezonden zou kunnen veranderen wanneer 
deze aan magnetischen invloed onderworpen werd. De gedach- 
tengang waardoor ik mij de mogelijkheid hiervan trachtte op te 
helderen, doet op ’t oogenblik minder ter zake, in allen gevalle 
gaf hij mij aanleiding de proef te nemen. Met een geïmproviseerde 
inrichting werd het spectrum van een natriumvlam, geplaatst tusschen 
de polen van een electromagneet van Ruhmkorff, bekeken. Het 
resultaat was negatief. Waarschijnlijk was ik niet spoedig op deze 
proef teruggekomen, wanneer niet voor een paar jaar mijn aandacht 
was gevallen op de volgende passage in een schets over Faraday 
door Maxwell. Hier (Maxwell. Collected Works II p. 790) lezen 
wij : „Before we describe this result we may mention that in 1862 
he made the relation between magnetism and light the subject of 
his very last experimental work. He endeavoured, but in vain, to 
detect any change in the lines of the spectrum of a flame when the 
flame was acted on by a powerful magnet.” Wanneer een Faraday 
aan de mogelijkheid van de genoemde betrekking dacht, kon ’t nog 
wel de moeite loonen met de tegenwoordige uitstekende hulpmidde- 
len op spectraal-analytisch gebied de proef te herhalen, daar het mij 
niet bekend is dat dit door anderen gedaan werd. De uitkomsten waar- 
toe ik tot dusver kwam wil ik mij veroorlooven in ’t kort mede 
te deelen. 
2. De electromagneet waarvan in ’t vervolg sprake zal zijn was 
een Ruhmkorff, middelsoort. De stroom die voor de magnetisatie 
gebruikt werd, was afkomstig van een accumulatoren-batterij en 
bedroeg meestal 27 ampères en kon tot 35 amp. worden opgevoerd. 
hieruit : zij is zeker grooter dan de stijghoogte in eene cylindrische buis waarvan de 
straal 10,4 mM. is. Nu hebben wij gezien dat deze stijghoogte volgens de methode 
van Hagen vrij nauwkeurig te berekenen is, en in dat geval gaf de berekening mij 
nog 0,068 mM. 
