( 211 ) 
Ik zal kier op de methode van experimenteeren niet ingaan, maar 
alleen vermelden, dat het carotis- en jugularisbloed verkregen werd 
door het op te vangen in een flesch, waarin zich stukjes glas be- 
vonden. Nadat de flesch geheel gevuld was, werd geschud om te 
defibrineeren. Op deze wijze behielden de bloedlichaampjes hun 
natuurlijk O- en C0 2 -gehalte. De metingen geschiedden met behulp 
van 1 /i8 homogeen-immersie en oculair-mikrometer 3 Zeiss. In ieder 
praeparaat werd de groote diameter van 100 bloedlichaampjes ge- 
meten en daarvan het gemiddelde genomen. Doch in tegenstelling 
met hetgeen zich uit mijn zooeven genoemde proeven liet verwach- 
ten, bleek, dat de gemiddelde diameter van de jugularisbloed- 
lichaampjes kleiner was dan die der carotisbloedlichaampjes. 
Slechts bij twee van de acht onderzochte dieren kon een onder- 
scheid nauwelijks geconstateerd worden. In geen der gevallen echter 
was de diameter der jugularisbloedlichaampjes grooter dan die der 
carotisbloedlichaampjes. 
Het scheen nu gewenscht, bloed te onderzoeken, waarvan het 
C0 2 en O-gehalte resp. aanzienlijker was dan in het normale jugu- 
laris- en carotisbloed. 
Paard. 
Diameter van 100 
bloedlichaampjes, uitgedrukt 
in micra. 
Carotis-bloed. 
746 
J ugularis-bloed. 
749 
Bloed uit de v. jugularis na 
7 minuten stuwing. 
719 
Het vorige stuwingsbloed 5 
minuten met C0 2 behandeld. 
693.50 
Het Carotis bloed geschud met 0. 
750 
Carotis-bloed. 
763 
Jugularis-bloed. 
741 
Bloed uit de v. jugularis na 
7 minuten stuwing. 
709.75 
Het vorige stuwingsbloed 5 
minuten met C0 2 behandeld. 
681 
Het C0 2 -stuwingsbloed met 
0 geschud. 
756.25 
Het carotis bloed met 0 geschud. 
769.50 
Verslagen der Afdeeling Natuurk. Dl. V. A°. 1896/97. 
15 
