(218 ) 
Résumé. 
Het voorgaande onderzoek heeft tot de volgende resultaten geleid : 
1°. In het lichaam heeft een rythmische zwelling en inkrimping 
van de roode en van de witte bloedlichaampjes plaats. De zwelling 
geschiedt in de bloedcapillaria der weefsels, en wel onder den in- 
vloed van het aldaar geproduceerde C0 3 ; de inkrimping heeft plaats 
in de longen, omdat daar het C0 3 weer verwijderd wordt. 
2°. Yoor de roode bloedlichaampjes vooral van de zoogdieren 
schijnt het mïkroskopisch onderzoek juist het tegendeel aantetoonen: 
in het veneuse bloed toch vertoonen de roode bloedlichaampjes niet 
een grootere, doch een kleinere diameter dan in het arterieele. Bij 
nader onderzoek blijkt echter dat deze verkleining van diameter 
veroorzaakt wordt, doordien het biconcave schijfje naar den bol- 
vorm streeft. 
Dit streven is minder sterk bij het plat ellipsoïdische vogelen- 
bloedlichaampje. Yandaar dan ook, dat hij dit bloed de veneuse 
lichaampjes een grootere lengte en breedte vertoonen dan de arterieele. 
Bij ruime inwerking van C0 3 nemen echter lengte en breedte der 
ellipsoïden af, ofschoon het volumen toeneemt. 
3°. De toeneming in volumen, welke de bloedlichaampjes onder 
den invloed van C0 3 ondergaan, moet verklaard worden doordien 
bij inwerking van dit gas op het bloed, het gehalte aan wateraan- 
trekkende stoffen meer in de bloedlichaampjes toeneemt dan in het 
serum. Hierdoor ontstaat een stoornis in osmotisch evenwicht, ten- 
gevolge waarvan de bloedlichaampjes water opnemen en zwellen. 
4°. De zwelling der bloedlichaampjes en de daardoor teweegge- 
brachte concentratie- vermeerdering van het serum is een van de 
belangrijke momenten, waardoor de voor de stofwisseling in de 
weefsels zoo doelmatige verhooging van het eiwit-, suiker-, vet- en 
alkaligehalte tot stand komt. 
Tevens geeft genoemde zwelling een ongezochte verklaring van 
het feit, dat de veneuse bloedlichaampjes reeds in een sterkere 
zoutoplossing kleurstof beginnen af te geven dan de arterieele. 
Wiskunde. — De Heer Jan de Yries spreekt: „ Ueber geome- 
trische Beweise zahlentheoretischer Satze 
Wird in einer Ebene ein recht winkliges Axenkreuz angenommen, 
so werden, nach Eisensteijn, die Punkte, für welche beide Coördi- 
naten ganze Zahlen sind, als Gitterpunkte bezeichnet. Durch Ab- 
zahlung der in einem Rechtecke, sowie in den beiden, durch eine 
