( 237 ) 
nagaan, wat de gevolgen zijn van eene verandering $/l van den 
barometerstand A. De doorbuiging s zal daardoor toenemen met 
— wat dus de verplaatsing van B zal zijn. Voor die van KL volgt 
hieruit — . • Hieruit volgt, dat eene temperatuurs- 
verhooging t overeenkomt met eene schijnbare barometerstandsver- 
mindering 
Kir NG AG 1 
jjj [— -jj -s(2a-b)— CE(c— b)— -+CE— Ml'jc+(BC— GH)bj —KL(c—b) 
.-. r : i ' 1 
s NG KI 
~A ‘ ~NB Hl 
of 
A NB i „AQ 
A(2 a-b) + -— j — CE (c — b) 
s N 6r ( li p 
+ (CE — Ml) c + (BC— GH) b — KL. -- (c — b) j 
t 
De coëfficiënt van t stelt dus den temperatuurscoëfficient voor. 
Om eene schatting te verkrijgen van de grootte van dezen coëf- 
ficiënt is eene ruwe meting aan eene aneroïde uitgevoerd. 
Stelt men in verband met deze meting 
ü5=0.000018, 6=0.000011, 
c=0. 000019, .4=760, 
A 
—— 200 1 ), 
CE = 1 6, 
AG 
~RF~ 
60 
— = 2.14, 
28 
BC— 6, GH= 19, MI = 6.5, 
NB 
NG 
— = 0.28, KL = 43, 
83 
III _ 
KJ 
— = 0.26, 
23 
dan vinden we voor den temperatuurscoëfficient — 0.037. 
Gewoonlijk zijn de temperatuurscoëfficienten veel grooter in ab- 
solute waarde. Hierdoor wordt dus bevestigd, dat de uitzetting 
0 Zie Reinhebtz, Zeitscbr. f. Instrumentenk. VII p. 15? (1887), waar voor de 
doorbuiging van de doos wordt aangegeven gemiddeld 0.005 mM. voor een barometer- 
standsverandering van 1 mM. 
