( 238 ) 
van het instrument niet een der hoofdoorzaken van den tempera- 
tuurscoëfficient is. 
§ 2. De twee andere opgenoemde oorzaken van veranderingen 
door temperatuursverhooging zijn beter in staat den temperatuurs- 
coëfficient te verklaren. Op beide is reeds dikwijls de aandacht 
gevestigd geworden, van de laatste heeft men wel gebruik gemaakt 
om den temperatuurscoëfficient te compenseeren. 
We kunnen uit deze twee oorzaken gemakkelijk eene benaderde 
uitdrukking voor den temperatuurscoëfficient afleiden. Hierbij zullen 
we dan op grond van het voorgaande eenvoudigheidshalve van de 
uitzetting der verschillende deelen afzien. 
Zij A de barometerstand, 
p de drukking van de lucht, welke nog in de doos is overge- 
bleven, bij 0°, 
a de uitzettingscoëfficient van lucht. 
De werking van de luchtdrukking op de doos bij t° kunnen we 
voorstellen door eene in het midden aangrijpende kracht, groot 
{A—p(l+at)}c 
waarin c afhangt van vorm en grootte van de doos. 
Met deze kracht moeten de elastische krachten evenwicht maken, 
welke worden opgewekt door de doorbuiging ƒ van het midden van 
de doos, en door eene even groote doorbuiging van de veer. 
Zij E 1 de elasticiteitseoëfficient van het metaal der doos bij 0°, 
dan kunnen we de kracht, welke door eene doorbuiging ƒ bij 0° 
wordt opgewekt, voorstellen door fE^ waarin k x eene van vorm 
en grootte der doos afhankelijke grootheid is. Indien we nu ver- 
onderstellen, dat bij t° Ej is overgegaan in E l (l—p 1 t) J dan vinden 
we voor onze kracht bij t° 
f El (1— m t) h • 
Indien we de overeenkomstige grootheden voor de veer noemen 
E 2 , r) z en £ 2 , dan vinden we voor de kracht, welke de veer bij eene 
doorbuiging ƒ oplevert 
ƒ -^2 (1 % *) % 
en de evenwichtsvergelijking wordt: 
flh Ei (1 — Th t ) + k 2 E z ij] = c [ A—p (1 + « «)] • 
