( 246 ) 
In ’t algemeene geval dat de oorspronkelijke beweging van het 
ion een wdllekeurigen stand in de ruimte heeft, blijkt het gemak- 
kelijk dat de projectie der beweging op het X Y - vlak hetzelfde 
karakter behoudt. De projectie der beweging op de Z - as is een 
gewone enkelvoudige trilling, zij is onafhankelijk van en heeft 
geen invloed op die in ’t X F- vlak en ondergaat dus geen inwer- 
king van de magnetische krachten. Natuurlijk is de nu gegeven 
beschouwing over de beweging van een ion, alleen bedoeld als 
allereerste schets van een theorie der lichtbe wegingen. 
1 9. Stellen we ons een waarnemer voor die een vlam, geplaatst 
in een magnetisch veld bekijkt in zoodanige richting dat de kracht- 
lijnen van hem af of naar hem toe loopen. Denken we ons dat 
die ^waarnemer de ionen van § IS zelf in hun beweging kan vol- 
gen, dan zal het volgende worden opgemerkt. Kr zullen ionen zijn 
die zich in cirkels bewegen en die dus circulair gepolariseerd licht 
uitzenden, doorloopen ze die rechtsom dan zal de trillingstijd bijv. 
grooter zijn dan toen er geen magneetveld was, linksom dan zal 
deze kleiner zijn. Er zullen ook ionen zijn die schijnen stil te 
staan en die zich in werkelijkheid met on veranderden trillingstijd 
evenwijdig aan de krachtlijnen bewegen. In de derde plaats zullen 
er ionen zijn die zich schijnen te bewegen in draaiende elliptische banen. 
Wil men overwegen welke toestand in den aether wordt opgewekt 
door de zich bewegende ionen, dan kan men gebruik maken van 
den volgenden regel, die door Prof. Lorentz uit de algemeene the- 
orie is afgeleid. Heeft men in een molecuul een ion P — waarvan 
de evenwichtsstand P 0 moge heeten — twee of meer bewegingen 
tegelijk , in dien zin dat de vector P 0 P op elk oogenblik verkregen 
wordt door de vectoren P 0 P die op datzelfde tijdstip bij de afzon- 
derlijke bewegingen zouden voorkomen samen te stellen, dan wordt 
in den aether, op een afstand die zeer groot is, in vergelijking met 
/' 0 P, de toestand verkregen door die, welke in de bedoelde afzon- 
derlijke gevallen bestaan zouden, op elkander te superponeeren. 
Hieruit kan men vooreerst afleiden dat eene cirkelvormige bewe- 
ging van een ion in punten, die op de as liggen circulair gepolari- 
seerd licht geeft. 
Yerder kan men in plaats van de boven beschouwde elliptische 
banen eene andere voor ons doel meer geschikte ontbinding kiezen. 
Men kan n.1. de beweging die het ion heeft vóór de magnetische kracht 
werkt, ontbinden in eene rechtlijnige trilling evenwijdig aan de Z - as 
en twee cirkelvormige (rechts en links loopende) in het XF-vlak. 
De eerste blijft onder den invloed der magnetische kracht onver- 
anderd, van de laatste worden de trillingstijden gewijzigd. 
