( 247 ) 
Door een tralie worden de van de ionenbewegingen afkomstige 
trillingen gesorteerd naar den trillingstijd dus de geheele beweging 
in drie groepen gesplitst. De streep zal een triplet vormen. In allen 
gevalle laat zich wel verwachten dat de spectraallijn breeder zal 
zijn dan zonder magneetveld en de randen circulair gepolariseerd 
licht zullen uitzenden 1 ). 
20. Eene bevestiging van de laatste gevolgtrekking mag zeker 
wel als een bewijs voor de juistheid van de theorie van Prof. Lorentz 
worden aangezien. Ten einde door de proef hierover te beslissen 
werd de electromagneet van § 2, maar nu met doorboorde polen, 
zoo geplaatst dat de verbindingslijn der polen het midden van het 
tralie sneed. De D-lijnen werden bekeken met de loupe van Fresnel, 
waarin een verticale draad was gespannen. Tusschen het tralie en 
de loupe werden het - plaatje en de Nicol geplaatst, die ik vroeger 
bij het onderzoek der normale polaire terugkaatsing op een gemag- 
netiseerden spiegel heb gebruikt 2 ). Het plaatje en de Nicol werden 
zoo ten opzichte van elkaar geplaatst, dat rechts circulair gepolari- 
seerd licht werd uitgebluscht. Nu moet volgens het vorige de ver- 
breede spectraallijn aan den eenen kant rechts aan den anderen links 
circulair gepolariseerd zijn. 
Door een draaiing van den analysator over 90° moet het licht, 
dat eerst werd uitgebluscht, worden doorgelaten en omgekeerd. Of 
wel keert men de richting van den stroom om, dan moet als eerst 
de rechter helft der lijn in den toestel zichtbaar was, nu de linker 
het worden. De draad in de loupe werd op de lijn ingesteld. Bij 
het omkeeren van den stroom versprong de zichtbare lijn ! Deze 
proef kon naar willekeur herhaald worden. 
21. Een geringe wijziging van bovenstaande proef is nog deze. 
Bij on veranderden stand van het -^-plaatje wordt de analysator 
rondgedraaid. De verbreede spectraallijn wordt dan bij één om- 
wenteling van den analysator tweemaal breed en tweemaal smal. 
22. De electromagneet w r erd 90° in een horizontaal vlak gedraaid 
van uit den stand van § 20, zoodat de krachtlijnen nu loodrecht 
stonden op de verbindingslijn van de spleet met het tralie. De randen 
van de verbreede spectraallijn bleken nu lineair gepolariseerd te 
') Het bleek mij later dat Stoney, Trans. Dublin, IV, het optreden van dubbele en 
drievoudige lijnen in het spectrum op dergelijke wijze door de draaiing van ellipti- 
sche banen der //electrons” onder invloed van storende krachten verklaren wil, 
2 ) Zeeman. Zitting Akademie 26 Januari 1895. 
