( 277 ) 
opgegeven, dat eene enkele zenuw meer dan één myotoom zou ver- 
zorgen, maar dit is voor zoover ik weet nergens behoorlijk gecon- 
stateerd en in vele gevallen is deze bewering bij nader onderzoek 
onjuist gebleken. 
Men moet zich echter wachten voor de meening, dat nu ook de 
dorsale, grootendeels sensibele zenuw, b.v. enkel dat gedeelte van 
de huid zou verzorgen, hetwelk het myotoom bedekt. Dit is volstrekt 
niet het geval. Een enkele blik op een Amphioxus, waarvan men 
de epidermis heeft verwijderd, is voldoende om de onjuistheid van 
zulk eene meening te doen inzien. 
De dorsale zenuw treedt door het septuin tusschen twee myotomen 
naar de huid en kan daarom ook septale zenuw heeten in tegen- 
stelling met de ventrale of myotoomzenuw, maar terwijl de ventrale 
zenuw streng tot haar myotoom beperkt is, verzorgt de dorsale of 
septale zenuw ook deelen der huid van de naburige myotomen en 
dit geldt bij hoogere dieren in nog ruimere mate. 
Het is hierbij dus van veel belang onderscheid te maken tusschen 
de beide componenten van eene spinale zenuw. Het geeft aanleiding 
tot veel verwarring wanneer men dit niet doet en de spinale zenuw 
als eene eenheid opvat. Hierdoor is b. v. His - 1 ) tot de volgende 
uitspraak gekomen (1. c. p. 450): „Fassen wir wiederum die Haupt- 
ergebnisse zusammen, so ist es sicher, dass die meisten Kopfnerven 
ihre Hauptverbreitungsgebiete in dem zunachst liegenden Metameren- 
bezirke finden, allein Yerbreitungsgebiet und Metamerenbezirk decken 
sich im Allgemeinen nicht. Bald sind jene ausgedehnter, bald be- 
schrankter als diese, bald verschieben sich auch beiderlei Gebiete 
gegen einander. Einzelne Nerven, wie die N. n. accessorius und 
hypoglossus halten sich überhaupt an keine Metamerengebiete.” 
Ik moet hierbij opmerken, dat deze uitspraak voor den. n. acces- 
sorius juist is, hij is eene dorsale zenuw, maar voor den n. hypo- 
glossus bepaald onjuist; deze behoort tot de myotoomzenuweu ; zijne 
dorsale wortels zijn geaborteerd en dat hij niet tot een enkel myotoom 
beperkt is, laat zich verklaren uit het feit, dat de zenuw ontstaat 
door versmelting van meer dan ééne myotoomzenuw. 
His vervolgt: „Alle diese Yerhaitnisse und zahlreiche derselben 
Art bleibeu so lange befremdend, als man von der Yoraussetzung 
einer geheirnnissvollen inneren Beziehung zwischen den Metameren 
und ihren Nerven ausgeht .... Der Metamerenbegriff vermag eine 
wichtige Handhabe zum Yerstandniss organischer Formen zu sein 
x ) W. His, Die morpkologische Betrachtung der Kopfnerven. Archiv für Anatomie 
und Entwickelungagescliictite, anatomische Abtheilung, 1887. 
