( 314 ) 
ste ring aan den kant der sterkere kathode gedraagt zich wel, als 
ware ’t de grens van een makrovlak, maar die aan de zij der 
zwakkere kathode verplaatst zich in tegengestelde richting als de 
buitenste ring aan dien kant, gedraagt zich dus als makrovlak, ter- 
wijl hij zich, indien hij een deflexiefiguur was, als mikrovlak had 
moeten gedragen 
In de buis ziet men bij deze sterkteverandering der kathoden de 
volgende veranderingen intreden : van de hyperbolisch gekromde 
stralenbundels, die op de zwakkere kathode rusten, krijgt de een 
een wijder, de ander een nauwer opening (hierdoor verplaatsen de 
phosphorescentieringen op den wand zich ook in tegengestelde rich- 
ting). Yan de sterkere kathode ziet men zich om zoo te zeggen 
een hyperbool losmaken (ik kon hierin nimmer twee hyperbolen 
onderscheiden, waarschijnlijk doordat zij dan te dicht bij elkaar 
zijn). Deze hyperbool zweeft dan als ’t ware los in de ruimte en 
verplaatst zich bij meerdere sterkteverandering door de donkere 
ruimte heen, waarbij zij haren hyperbolischen vorm geheel verliest. 
Fig. 3 toont het verschijnsel. 
De buitenste ringen schijnen mij toe naar hunne eigenschappen 
geheel en al GoLDSTEiYsche deflexiefiguren te zijn, hoewel de ge- 
kromde vorm der stralenbundels weliswaar niet in overeenstemming 
is met de uitkomst waartoe Goldstein komt, dat „die abgelenkten 
Strahlen hinter der Ablenkungsstelle wieder die Eigenschaft gerad- 
liniger Ausbreitung besitzen” (1. c. p. 72). 
Wat de herkomst der stralen is, die tot de binnenste ringen aan- 
leiding geven en bij vlakke elektroden tot de geheele lichte zóne, 
hierover kan ik nog geen vermoeden uitspreken. Maar wèl schijnt 
het mij toe, dat zij niet verklaard zullen kunnen worden alleen 
door deflexie, zij ’t ook van kathodenstralen, die quantitatief in 
hunne eigenschappen verschillen van diegene, welke tot de buiten- 
ste ringen aanleiding geven. 
Scheikunde. — De Secretaris biedt voor het Zittingsverslag aan 
een opstel van de Heeren C. A. Lobry de Bruyn en W. 
Alberda van Ekenstein getiteld: Het chitosamine (z.g. 
glucosamine). 
Het zoutzure zout van het chitosamine (ten onrechte glucosamine 
genoemd) is het eerst als splitsingsproduct van de chitine der scha- 
len van kreeften, garnalen en insecten, bij koking met zoutzuur, ge- 
vonden ; in de laatste jaren is het eveneens uit de z.g. cellulose der 
