midden tusschen elk paar hoofdininima, nog een secundair mini- 
mum vertoont. 
Zoowel deze bijzonderheid, als de regelmatigheid, waarmede hare 
lichtafwisselingen plaats hebben, maakten deze veranderlijke reeds 
dikwijls tot een voorwerp van onderzoek. Goodricke zelf be- 
paalde hare periode reeds vrij nauwkeurig, en sedert is zij door 
de voornaamste veranderlijke-sterrenwaarnemers met voorliefde 
in hare lichtafwisseling gevolgd. Argelander leverde twee malen, 
in 1844 en 1859, eene verhandeling over haar, waarbij hij ook de 
waarnemingen van Westphal en Schwerd raadpleegde; daarna 
werd het onderzoek naar hare lichtwisseling behandeld door Schön- 
feld, Schur en Reed, terwijl Julius Schmidt te Athene haar, 
begunstigd door den helderen hemel van die plaats, jaren lang bijna 
dagelijks waarnam, zonder zich echter met een onderzoek naar hare 
periode in te laten. 
Argelander toonde reeds in zijne eerste verhandeling aan, dat 
de periode tusschen de hoofdminima veranderlijk was ; bij elke vol- 
gende periode (van bijna 12 d. 22 u.), werd diezelfde periode O 5 , 6 
langer, maar ook die verlenging was niet standvastig, en werd weder 
telkenmale met van haar bedrag verminderd. 
Telt men dus de perioden (75) van een bepaald tijdstip af, dan kun- 
nen de tijdstippen der minima door eene formule van den vorm 
T -j- aE + bE' 2 — cE s 
worden voorgesteld, en met deze 4 termen kon Argelander de 
waargenomene minima binnen de fouten der waarneming voorstellen. 
Als men echter nagaat, dat, zelfs door met eene nagenoeg nauw- 
keurige periode de waarnemingen van eenige jaren binnen ééne 
periode te condenseeren, de middelbare fouten der daardoor ver- 
kregene normaalminima nog eene middelbare fout van een uur en 
meer kunnen bezitten, dan is het begrijpelijk dat, als latere waar- 
nemingen aantoonen dat de formule de minima steeds te vroeg of 
te laat aangeeft, eene wijziging der epoche T en der coëfficiënten 
a , b } en c, voldoende kan zijn om zoowel de oudere als de latere waar- 
nemingen van het minimum behoorlijk voor te stellen. Gelukt dit 
niet, dan is men wel gedwongen de formule te wijzigen, hetzij door 
er nog eene hoogere-machtsterm, hetzij door er cyclische termen bij 
te voegen, zooals Argelander ook bij verscheidene veranderlijke 
sterren beproefd heeft. 
Het onderzoek van den heer Pannekoek omvat het tijdvak van 
