( 331 ) 
5°. Aan het slot volgen beschouwingen over de boringen langs 
het Merwedekanaal, ook in verband met de boringen te Weesp. 
Bij het eerste stuk behoort eene teekening, bij het tweede en even- 
zoo 'bij het vierde eene plaat met profielen en een liggingskaartje. 
Het is niet wel doenlijk, een beknopt overzicht der beschouwin- 
gen en gevolgtrekkingen te geven, die in de genoemde stukken 
bevat zijn. De Commissie zou wenschen, dat den Heer Lorié in 
bedenking gegeven werd, met enkele woorden bij elk stukje samen 
te vatten, wat belangrijks door hem gevonden is. Dergelijke korte 
opgaven zullen later van belang zijn voor het naslaan der talrijke 
boringen, die reeds gedaan zijn, en die zeker nog met een groot 
aantal zullen vermeerderd worden. 
Overigens is de Commissie van oordeel, dat de genoemde vier 
stukjes aan het voorgenomen doel beantwoorden : d. i. te zorgen dat 
gedane boringen en blootgelegde profielen niet verloren gaan, maar 
door studie en beschrijving voor eene later op te maken kaart van 
den bodem van Nederland bewaard blijven, en dat zij in zooverre 
verdienen in de geschriften der Akademie opgenomen te worden. 
Delft, Lelden. 
De conclusie van het Yerslag wordt goedgekeurd. 
Pbysiologie. — De heer Engelmann spreekt: „ Over de snelheid 
waarmede prikkels van verschillende sterkte door de spierve- 
zelen worden voortgeplant naar aanleiding van proeven door 
Spreker en Dr. H. W. F. C. Woltering te Utrecht genomen en 
biedt een opstel daarover aan voor het Yerslag der Vergadering. 
Tot dusverre is de vraag, of de voortplantingssnelheid der spier- 
golf een functie van de sterkte der irritatie is, niet beantwoord, 
omdat het niet mogelijk scheen, de werking der electrische stroo- 
men, die als prikkels moeten worden gebezigd, telkens op hetzelfde 
punt der spier te localiseeren. Deze moeilijkheid wordt intusschen 
opgeheven door de methode van extrapolaire verzwakking der stroom- 
dichtheid, beschreven in de zitting der K. Akademie van 30 No- 
vember 1895, welke methode op de volgende wijze toegepast werd. 
De gecurariseerde, matig gespannen Sartorius van eenen kikvorsch 
werd op den kurken bodem van een vierkanten glazen bak (soms 
ook in situ in ’t levende dier) zoodanig tusschen met Nacl. 0.6 pCt. 
gedrenkte breede en dikke zeemlederstrooken en watten onbewegelijk 
bevestigd, dat slechts de beide uiteinden over een lengte van 
minder of weinig meer dan 5 mM. vrij bleven. Het eene uiteinde 
