( 336 ) 
De kristallijne koolzure kalk 1°. vormt eene harde korst aan den 
buitenwand, 2°. vult de Haversche kanaaltjes in het kompakte ge- 
deelte van het been, evenals de mergholten in het sponsachtige 
gedeelte. In het binnenste is, zooals zich bij een femur laat ver- 
wachten, het beenweefsel verdwenen en is eene dikke korst van 
groote kalkspathkristallen afgezet, die de holte gedeeltelijk of ge- 
heel opvullen. 
Tusschen die koolzure kalk is hier en daar pyriet afgezet, in 
dendritischen vorm, zonder duidelijke kristal vlakken en wel in de 
buitenste korst en in de holten. In het kompakte gedeelte komt 
het pyriet alleen voor in de buitenste laag die daardoor eene don- 
kerder kleur bezit. 
Uit eene uitvoerige qualitatieve analyse, waarbij de stof achter- 
eenvolgens met verdund azijnzuur, zoutzuur, salpeterzuur enz. werd 
behandeld, bleek het dat de opgenomen stolfen — die dus niet als 
insluitsels zijn te beschouwen — zijn : Fluorcalcium, kalk, ijzer- 
oxyde, mangaanoxydule. 
De volgende tabel bevat de gewichtsanalyse x ) : 
A van de kompakte stof, zooveel mogelijk vrij van het spongieuse 
gedeelte, luchtdroog. 
B van dezelfde, niet vrij daarvan, evenzoo luchtdroog. 
Naast de procentcijfers zijn, zooals ik sedert vele jaren bij mine- 
raal-analysen gewoon ben, de Aequivalentcijfers geplaatst. 
Uit deze analysen kunnen de volgende gevolgtrekkingen afgeleid 
worden, in verband met het mikroskopisch en qualitatief onderzoek. 
De bases overtreffen de zuren. Het pyriet (Fe S 2 ) kon van de 
beenzelfstandigheid afgescheiden en afzonderlijk bepaald worden, aan- 
gezien het niet in verdunde zuren oplosbaar is. Het overige ijzer 
is als ijzer oxy de voorhanden (slechts een spoor ijzeroxydule) en werd 
eerst na de uittrekking met azijnzuur door verdund zoutzuur opge- 
lost. Het mag als phorphorzuur ijzeroxyde aangenomen worden 
1°. aangezien deze zoutzure oplossing, ofschoon zij nog eenig 
kalciumphosphaat bevatte, meer phosphorzuur inhield dan voor de 
kalk noodig was, 2°. aangezien de gele kleur van het organische 
q De bepalingen van P 2 0 5 , El, C0 2 , CaO, MgO, MnO, Ee 2 0 3 , zijn herhaald, en wel 
die van P 2 0 5 en CaO naar verschillende methoden. Deze cijfers zijn dus alle ge- 
middelden van uitkomsten, die slechts -±: 0.1 of minder verschillen. Het gloeiverlies 
is herhaaldelijk bepaald (organ. stof + sterker gebonden water), naar de methode, 
door mij gevolgd en beschreven in Landw. Vers. Stat. 1890 37 278 — 287. Daarbij is 
rekening gehouden met den invloed van het pyriet, van het mangaan en ran het 
karbonaat op het gloeiverlies-cijfer, eu is alzoo dit cijfer daarvan bevrijd. 
