( '344 ) 
zouden die wijzigingen, benevens een volkomen juiste toestandsver- 
gelijking kennen moeten, als het ons doel was de dampdrukverlaging 
by alle mogeiyke concentraties van het zout te berekenen. De 
moeielijkheid valt geheel weg als wij ons tot uiterste verdunning 
beperken. In de door mij ontwikkelde theorie, waarbij ik de even- 
wicht^ voorwaard en gezocht heb door van de eigenschappen van het 
xp vlak gebruik te maken, wordt dit aldus uitgedrukt: „de eigen- 
schappen van het ip vlak die wij voor ons doel kennen moeten 
„zyn voor x = 0 en x = 1 alleen bepaald door de molekuulgroe- 
„ peering en niet door den vorm der toestandsvergeiyking”. Zoo- 
als ik hiervoor reeds aangeduid heb, wordt de wyziging die ver- 
schillende molekuulgroepeeringen aan de waarde van xp geven met 
behulp van het GiBBs’sche paradox bepaald. 
De waarde van xp, in het geval van splitsing in ionen en asso- 
ciatie tot dubbelmolekulen van het oplosmiddel is nu niet alleen een 
functie van V en x , maar ook van y en z. Het wordt tot een 
functie van V en x alleen teruggebracht met behulp van twee ver- 
gelijkingen, die uit het beginsel volgen dat ip een minimum zijn 
moet. Aan de waarde van x, die door de byeengebrachte stoffen 
gegeven is, is natuurlyk niet te veranderen. Maar y en z ver- 
anderen zoolang, tot 
(*) = 0 is. 
XbyJVxz W/Fa y 
Denken wij ons y en z uit de twee laatste vergelykingen opge- 
lost en in xp gesubstitueerd, dan hebben w r y het xp vlak voor de 
gegeven molekuulgroepeering. 
Daar by gegeven waarde van T 
xp — —fpdV + f(x, y, z) ] ) 
De waarde van f{x,y,z) stelt de entropiewinst bij de diffusie der 
4 verschillende soorten van molekulen voor, vermenigvuldigd met — T. 
Men vindt dus 
ƒ (x, y, z) = MRT{ (1 — x — 2 z) log (1 — x — 2 z) -\- 
+ z log 2 + (® — y) log {x — y) + 2 y log y j 
‘) Zie Arck Neerl. T XXIV pag. 10. 
