( 348 ) 
In de laatste vergelijking heb ik niet ingevuld een term die door 
üfpdV 
differentiatie naar x van de grootheid — gevonden wordt. Om 
de waarde van dezen term te vinden zou men de toestandsverge- 
lijking en de wijzigingen in fpdV moeten kennen, welke in die 
toestandsvergelijking door andere waarden van y en z teweeg ge- 
bracht worden. Beperkt men zich tot x oneindig klein en let men 
1 
er op dat oneindig groot is, dan kan die term weggelaten 
x—n 
worden. 
De vergelijking (4) wordt dan 
dp 
p dx 
X X 
b V | n " 
y 1 — o? — j— 2 z 
~ 2 
voor oneindig kleine waarde van x, nadert dus de waarde van het 
1 
eerste lid tot 
Maar uit de formule voor de dissociatie in 
1 — 
2a? 
ionen volgt dat dan - = 1 moet zijn, en de limietwaarde van 
® x 
Een andere associatie van vereeniging tot dubbelmolekulen voor 
het oplosmiddel te onderstellen, bijv. tot 3 of n voudige molekulen, 
zou aan die limietwaarde niets veranderen. Maar door de vorige 
berekeningen is misschien de zaak nog niet tot beslissing gebracht, 
als de associatie tot meer complexiteit voor het oplosmiddel niet be- 
staat in werkelijke molekuulverbindingen. Zoolang die complexiteit 
dan niet nader omschreven kan worden, is zij natuurlijk ook niet 
aan berekening te onderwerpen. 
Maar in elk geval kan dan toch worden aangetoond dat de limiet- 
waarde, die de drukverlaging voor dien factor doet vinden volkomen 
gelijk moet zijn aan die, welke de vriespuntsverlaging daarvoor doet 
vinden — zoodat verschil in dien factor, als hij langs beide wegen 
gevonden wordt, zeker aantoont, dat minstens een der beide waar- 
nemingen onjuist is. 
Denken wij ons de waarde van «//, zooals die na eliminatie van 
y en z verkregen is, dan geldt, als men ook T veranderlijk stelt, 
