( 358 ) 
(èn wel de middelste gepolariseerd loodrecht op de beide uiterste), 
eene verdeeling in tweeën (en wel rechts en links circulair gepola- 
riseerd), daarentegen alleen wanneer het licht zich in de richting 
der krachtlijnen zelve voortplant. Dan toch alleeu zal de recht- 
lijnige componente der trillingen in de richting der voortplanting 
van het licht zelve vallen en in deze richting niet tot lichtuitzending 
meewerken. (Yergel. de emissie der vibratoren van Hertz). Uit 
dë beschrijving der proeven van Fievez is niet anders op te maken 
dan, dat het licht daarbij loodrecht op de krachtlijnen werd uit- 
gezonden. Men zal dus volgens Zeeman enkel verbreeding of 
verdeeling iii drieën kunnen verwachten. Onder de door Fievez 
waargenomen opvolgende vormen van de spectraalstreep komt 
met eene verdeeling in drieën alleen overeen het geval van dub- 
bele omkeering, waarbij nl. een lichte lijn op den donkeren band 
midden over de spectraalstreep werd gezien, wanneer men namenlijk 
onderstelt, dat het voorkomen der drie deelen zich er niet tegen 
verzette om ze als een magnetisch triplet op te vatten. Dit triplet 
ontstaat echter niet uit een verbreede streep. Fievez zegt uitdruk- 
kelijk, dat door den magneet de streep verbreed werd, dat de ver- 
breede streep in tweeën verdeeld werd (omkeering), en dat verdeeling 
van een reeds in tweeën verdeelde streep in drieën (dubbele omkee- 
ring) werd waargenomen. Beschouwt men die dubbele omkeering 
als wijziging van een door temperatuursverhooging verkregen absorp- 
tiestreep, zoo hebben wij weder verdeeling van eene spectraalstreep 
in tweeën in plaats van in drieën. 
Nu moet wel worden erkend dat de ontwikkelingen van den Heer 
Zeeman slechts een eerste schets zijn van de toepassing van de the- 
orie van den heer Lorentz op dit geval en moet dus de uit- 
slag van de voortzetting zijner proefnemingen met sterkere velden, 
en in het bijzonder de uitkomst van het door den Heer Lorentz 
aangegeven onderzoek der polarisatie-toestanden, in dit geval worden 
afgewacht voor men kan beslissen of de waarnemingen van Fievez, 
door een specifieke werking van het magnetisme op het licht of 
door bijkomstige omstandigheden zijn verkregen. Maar anderzijds 
beschrijft Fievez wat hij heeft gezien als „les phénomènes, qui se 
manifestent sous l’action du magnétisme sont identiquement les mêmes 
que ceux produit par une élévation de température ’. Aangezien nu 
werkelijk bij elke verandering van de vlam temperatuursveranderin- 
gen der verschillende deelen te verwachten zijn, en het spectrum van 
Natriumdamp wegens het groot emissie- en absorptievermogen zeer 
gevoelig voor temperatuursveranderingen is, zou men zonder verder 
onderzoek (verg. het oordeel van Zeeman over zijne eigene proeven 
