(431 ) 
Daar dus een geluid van constante intensiteit en toonhoogte een 
octaaf hooger uit den niet-gepolariseerden condensator No. 2 komt, 
mag men ook verwachten dat de klinker O, met constante intensi- 
teit en toonhoogte voor de microfoon uitgesproken of gezongen, een 
octaaf hooger, dus als A, door den ongepolariseerden condensator 
No. 2 zal worden gereproduceerd. De juistheid dezer onderstelling 
werd door de proef volkomen bevestigd. Nog duidelijker dan door 
het uitspreken van den enkelen klinker O werd dit bewezen door 
het woord Obrocodobro voor de microfoon uit te spreken : dit kwam 
duidelijk als Abrocodobro uit den condensator. Bij de aankomst 
der ladingen van den eersten klinker O was de condensator nog 
niet door de telefonische ladingen gepolariseerd, vandaar dat de 
eerste klinker een A werd, terwijl de volgende klinkers O bleven. 
Toen ik voor de microfoon liet zingen, was het verschil in toon- 
hoogte, bij het al of niet gebruiken der ladingsbatterij, zeer twijfel- 
achtig. Met condensator No. 1 daarentegen werd het gezongene 
duidelijk een octaaf hooger, zoodra de batterij buiten gebruik werd 
gesteld. 
Dat indringen der lading zal bij condensator No. 1 vermoedelijk 
wel even goed plaats vinden als bij No. 2, maar door de gebrekkige 
isoleering van het postpapier van No. 1 zal de positieve ingedrongen 
lading van de eene bekleeding zich zeer spoedig door het papier 
heen verbinden met de negatieve van de andere bekleeding, zoodat 
de condensator vrij wel ontladen zal zijn op het oogenblik dat in 
den inductor het potentiaalverschil heeft opgehouden te bestaan. De 
volgende lading zal dus een niet-gepolariseerden condensator vinden. 
Condensator No. 2 spreekt zonder ladingsbatterij wel verstaanbaar 
maar het geluid is toch veel minder fraai dan ’t bij het gebruik der 
ladingsbatterij is. De oorzaak daarvan is wel deze, dat de conden- 
sator zonder batterij alleen gepolariseerd is voor zwakke ladingen, 
die op sterke volgen; er zullen dus oogenblikken zijn, dat hij niet 
gepolariseerd is en men octaafverhooging krijgt. 
Daar het verschil in de samenstelling der condensatoren No. 1 
en No. 2, die zoo geheel verschillende resultaten gaven, alleen 
daarin bestond dat de isolator bij No. 1 uit postpapier, bij No. 2 
uit paraffine- of waspapier bestond, lag het voor de hand de proe- 
ven eens te doen met een condensator, waarvan de isoleering alleen 
uit paraffine bestond. Na eenige vruchtelooze pogingen is het mij 
gelukt, een zoodanig toestel te maken: de blaadjes bladtin werden 
in gesmolten paraffine gedompeld en vervolgens opgehangen tot zij 
30* 
