( 433 ) 
uit den mica-condensator te voorschijn, bij supprimeering der ladings- 
batterij. 
Om dezen condensator No. 4 met de ladingsbatterij te beproeven, 
liet ik weer wat voorlezen voor de microfoon en begon aan den 
condensator te luisteren nog voor de batterij gebruikt was. Toen 
ik daarop, door een kort oogenblik op den knop te drukken, de 
batterij in werking stelde, sprak de condensator onmiddellijk zeer 
fraai. Toen ik nu den knop los liet, bleef No. 4 even mooi door- 
gaan met spreken. Het was echter duidelijk waar te nemen, dat 
het geluid geleidelijk van duidelijkheid verminderde ; na ongeveer 
30" was er hoegenaamd niets meer te verstaan. 
Men ziet hieruit, dat het indringen der lading bij den mica- 
condensator in hooge mate geschiedt. Dat des ondanks deze con- 
densator zonder batterij niet gearticuleerd spreekt, moet m. i. in de 
traagheid gezocht worden waarmee het indringen en het weer uit- 
treden der lading in de micaplaatj es -geschiedt. Zooals toch uit 
bovenstaande proef blijkt, heeft de ingedrongen lading der batterij 
ongeveer 30" noodig om het mica weer te verlaten Het is dus zeer 
begrijpelijk, dat er bij de snel wisselende telefonische ladingen van 
een indringen van eenige beteekenis in het mica geen sprake kan 
zijn. Vóór een positieve lading den tijd zal gevonden hebben in 
het mica in te dringen, is het potentiaal-verschil in den inductieklos 
weer verdwenen, en een oogenblik later gaat er een negatieve lading 
naar den condensator. 
Het verschijnsel, dat ik hierboven van No. 4 heb meegedeeld, is, 
naar ’t mij althans voorkomt, volkomen begrijpelijk. Maar nu ver- 
toont deze condensator nog een eigenaardig verschijnsel, waarvan 
ik nog geen verklaring heb gevonden. 
Ik heb, regel 6 op deze bladzijde, de woorden „een kort oogen- 
blik” cursief laten drukken. Wanneer ik nl. niet een kort oogen- 
blik, maar gedurende eenige seconden aaneen op den knop druk 
en dus de ladingsbatterij gedurende dien tijd laat werken, dan ge- 
schiedt er heel wat anders. Wij beginnen natuurlijk de proef 
met den mica-condensator, die goed ontladen is, dus zonder eenige 
remanente lading. Drukken we nu op den knop, dan wordt het 
aan ’t andere station voorgelezene zeer duidelijk verstaan. Maar als 
men nu op den knop blijft drukken en blijft luisteren, dan neemt 
men waar dat het geluid hoe langer hoe onduidelijker wordt, zoo 
zelfs, dat het spoedig totaal onverstaanbaar is, volkomen alsof er 
geen ladingsbatterij meer gebruikt wordt. Laat men daarop den 
knop los, zoodat nu de ladingsbatterij werkelijk buiten dienst wordt 
gesteld, dan wordt het voorgelezene onmiddellijk zeer fraai en duide- 
