( 436 ) 
Gaat er behalve die wisselstroom nog een constante stroom a door 
den klos, dan is de bewegingskromme : 
De klos geeft in dit geval den oorspronkelijken toon van den 
trillingstijd T met de zwakkere, hoogere octaaf. Deze laatste is 
echter bij een eenigszins sterken constanten stroom a zoo zwak, dat 
hij niet meer te hooren is l ). 
Zooals men ziet, moet men dus uit deze elektrodynamische telefoon 
alle verschijnselen kunnen verkrijgen, die de condensator met post- 
papier-isoleering geeft. Dit werd door de proeven volkomen be- 
vestigd. De octaafproef met het stemfluitje en de verandering van 
de O in de A slaagden uitmuntend. Met de reeds genoemde batterij 
van 30 Leclanché-elementen sprak de klos volmaakt duidelijk: een 
gedeelte van een boek, met luider stemme voor de microfoon voor- 
gelezen, kon gemakkelijk geheel worden gevolgd. Zonder batterij- 
stroom waren er, ondanks de octaafverhooging, eenige woorden te 
verstaan of liever te begrijpen, maar van begrijpen van het voorge- 
lezene was geen sprake, ofschoon de intensiteit van het geluid daar- 
voor zonder twijfel groot genoeg was. 
Om de waarneming te vergemakkelijken, gebruikte ik somtijds 
ook 2 zulke klosjes, naast elkaar (parallel) in de leiding geschakeld, 
waarvan men er voor elk oor een hield. Men had nu het voordeel 
met beide ooren te hooren, daartegenover stond het nadeel echter, 
dat het geluid in de klosjes nu een weinig zwakker was, dan 
vroeger toen er maar één klos werd gebruikt. De klossen moeten 
met de micaflens eenigszins tegen het oor worden gedrukt om goed 
en gemakkelijk te kunnen waarnemen. 
Bij al deze proeven, met de condensatoren zoowel als met de 
elektrodynamische telefoon, maar vooral bij de laatste , moet men er 
voor zorgen, zeer sterke telefonische ladingen of stroomen op te 
wekken. Wordt er gesproken, dan moet er iemand met een zware 
stem vlak voor het mondstuk van de microfoon zoo luid mogelijk 
spreken, zoo dicht bij het mondstuk als mogelijk is zonder het met 
’) Bladz. 93 van mijn opstel. 
2 
