( 447 ) 
maar b.v. met spleten van zekere afmetingen, waarvan ieder punt 
voor zichzelf het buigingsbeeld geeft. Bij nauwe eerste spleet en bij 
groote waarde van de verhouding ^ , zal het beeld weinig van dezen 
storenden invloed ondervinden. Anders wordt het echter als d groot 
wordt ten opzichte van r en dus de lichtbron door de 2de spleet 
vergroot op het scherm wordt geprojecteerd ; ’t is duidelijk dat boven- 
staande constructie hier dan niet meer mag toegepast worden. 
We voeren derhalve de beperking in, dat de onderlinge verhou- 
ding van den spleet-afstand r tot die van 2de spleet en scherm d bij 
wijziging der omstandigheden gelijk blijve waardoor de beide overige 
veranderlijke grootheden door middel van de beide vergelijkingen 
bepaald zijn. 
Yan bovenstaande is gebruik gemaakt ter bepaling van de golf- 
lengte der X-stralen. Allereerst maakte ik het boven reeds ge- 
noemde beeld, één minimum begrensd door 2 maxima, met zirco- 
nium-licht onder de volgende omstandigheden: eerste spleet 0.14 
m.m., r —■ d — 100 m.m., 2 a = 0.42 m.m. Het aannemen van r — d 
maakt, dat, zooals direct uit de 2de vergel. volgt, de breedte der 
2de spleet bij verandering van r en d steeds dezelfde blijft, daar 
r' d' 
voor r — d y = \ is, terwijl n —— — — • 
Was nu n~ 1 dan moeten gewoon licht en X-licht onder gelijke 
omstandigheden hetzelfde beeld geven, wat niet het geval bleek te 
zijn. Yerder werd genomen n — 4 en n = 15. Geen dezer beelden 
was gelijk aan dat dor lichtproef ; het tweede had wel een minimum 
in zijn midden, dat echter niet zoo scherp begrensd was als dat der 
licht-proef en meer vloeiend in intensiteit toenam. Het eerste beeld 
was over zijne geheele uitgestrektheid van uniforme intensiteit, terwijl 
de randen gevormd werden door 2 scherp begrensde, donkerder lij- 
nen. Het karakter van het tweede beeld is dus meer overeenkom- 
stig aan dat van het lichtbeeld en zoo ligt dus n — 15 stellig dich- 
ter bij de waarheid dan n— 4. 
Een beletsel voor geheele overeenkomst der beide diffractiebeelden 
zal eene groote inhomogeniteit der X-stralen zijn ; in het lichtbeeld 
was het minimum zeer goed met rood licht en ook voor de meer 
breekbare stralen die het Broomzilver ontleden ; eene volkomen 
'homogeniteit der X-stralen is dus geen vereischte ; toch zal, met 
het oog hierop, het wenschelijk zijn de RöNTGEN-buis gedurende de 
proef zooveel mogelijk in gelijken toestand te houden. Binnenkort 
hoop ik dit onderzoek voort te zetten. 
