( 492 ) 
Natuurkunde. — De Secretaris biedt, namens den Heer Kamer- 
1,1X0 h Onnes, een opstel aan van den Heer E. van Ever- 
dingex Jr., getiteld: „Over de vermeerdering van den 
weerstand van bismuth door magnetisatie , in verband met de 
dissymmetrie van het verschijnsel van Hall”, betrekking heb- 
bende op onderzoekingen, verricht in liet Natuurkundig La- 
boratorium te Leiden. 
In eene mededeeling aan de Akadernie, aangeboden in de zitting 
van 18 April 1895 heeft Dr. A. Lebret aangetoond, dat de dissym- 
metrie van het verschijnsel van Hall in bismuth mathematisch 
kan worden beschreven door aan te nemen, dat in het magnetisch 
veld de weerstand van bismath in verschillende richtingen met een 
verschillend bedrag toeneemt. Daarbij werd gewezen op de mogelijk- 
heid van een verband tusschen deze richtingen en de kristallogra- 
fische hoofd richtingen. 
Ook in mijne mededeelingen over dit onderwerp, aangeboden in de 
Zitting van 30 Mei 1896, is voortdurend van deze beschrijving 
gebruik gemaakt en werd de grootte van het verschil in de toename 
van weerstand voor eenige plaatjes berekend. Tevens werd het ver- 
band met de kristalrichtingen vrij zeker vastgesteld. Het was van 
belang te onderzoeken, of het bestaan van dit verschil in weerstand 
op onmiddeliijke wijze kon worden aangetoond. Daartoe werden de 
volgende proeven genomen. 
1. Nadat in een rond plaatje de symmetrie-assen waren bepaald, 
werd daaruit een vierkant gezaagd met de zijden evenwijdig aan die 
assen. Uit de overschietendc randen werden twee langwerpige stukjes 
bismuth verkregen ; aan ieder van deze werden op eenzelfde zijvlak 
met Wood’s metaal twee „weerstandselectroden” gesoldeerd, welke 
verbonden waren door een weerstandsbank en één der klossen van een 
differentiaal-galvanometer. Vervolgens werden de stukjes tusschen 
de polen van den magneet opgesteld, zoodat ze elkaar, ofschoon ze 
gescheiden bleven, geheel bedekten, en werd door beide een stroom 
gezonden die ze achter elkander doorliep. In een der weerstandsban- 
ken werd de weerstand op bijv. 100 Ohm gehouden, en in de andere 
bij verschillende magneetvelden de weerstand opgezocht, waarbij geen 
uitslag van den differentiaal-galvanometer werd waargenomen bij het 
sluiten van den hoofdstroom. Van de waarden, aldus voor beide 
richtingen van eenzelfde magneetveld verkregen, werd het gemiddelde 
genomen om den invloed van het HALL-effect te elimineeren. 
Noemen we de verhouding der weerstanden buiten het magneet- 
veld «, dan werd voor diezelfde verhouding gevonden: 
