( 498 ) 
Ten einde haar nader op de proef te stellen, daar het toch voor- 
loopig nog niet zeker was dat het HALL-effect alleen van den stand 
van een vlak in het kristal ten opzichte van de magneetkracht 
afhing, werd van deze zelfde zuiltjes het HALL-effect direct bepaald 
in een voor dit doel opzettelijk samengesteld ebonieten raampje, en 
wel in de standen 1, 2, 3 en 4 (verg. § 3). Het resultaat was, in 
overeenstemming met wat verwacht werd, dat in vele gevallen zeer 
verschillende IlALL-coefficienten werden verkregen. Men mag dus 
de verschillen op rekening van het HALL-effect stellen en we zul- 
len daarom voortaan, om de waarde van den weerstand te verkrijgen, 
de gemiddelden nemen van de waarden voor beide richtingen van 
het magneetveld, en ook van de standen 2 en 4 of 1 en 2. Op 
dezelfde wijze zal gehandeld worden met de waarnemingen, na afloop 
van de bovenvermelde verricht met een stel van 3 onderling lood- 
rechte zuiltjes, vervaardigd uit een der kristalstukken, geschonken 
door het „Königliches Blaufarbenwerk Oberschlema”, dat bij onder- 
zoek dezelfde verschijnselen, maar grootendeels veel regelmatiger 
vertoonde, en met de 3 zuiltjes van het in de vorige mededeeling 
besproken kristalstuk (afkomstig van Merck) die thans aan een 
hernieuwd en uitgebreider onderzoek werden onderworpen, en nog 
grooter regelmaat vertoonden. 
6. Ten einde nu de waarnemingen te overzien zal het meest 
geschikt zijn de aandacht te vestigen op het volgende: 
Zooals bekend is, kristalliseert bismuth in het hexagonale stelsel 
en wel in rhomboaeders, die zeer weinig van kubussen afwijken. 
De hoofdas loopt tusschen de twee scherpste ruimteboeken. Deze 
hoofdas nu valt samen met Faraday’s magneetcrystal-as. Volgens 
Matteuci is zij ook as van grootsten weerstand ; ook mijne metingen 
voeren [tot dit resultaat. De voornaamste uitkomst der waarnemin- 
gen is nu, dat voor de richtingen in een vlak J_ krachtlijnen de 
weerstandstoename in het magnetisch veld voor bismuth het kleinst 
is, wanneer deze hoofdas met de magneet-krachtlijnen samenvalt, en 
dat ook het HALL-verschijnsel veel zwakker optreedt, wanneer de 
hoofdas dezen stand inneemt. 
Bij het gegoten bismuth was uit den aard der zaak van den 
stand der hoofdas niets bekend. Daar zullen we dus vergelijken de 
richting van grootsten weerstand met de richtingen loodrecht daarop. 
We zullen nu eenvoudigheidshalve van de waarden voor de beide 
andere richtingen alleen een middencijfer vermelden onder den naam 
„tweede richting”, en hier alleen mededeelen, dat de verschillen tus- 
schen deze beide meestal zeer gering zijn en nooit zoo groot als die 
met de hoofdas. 
