( 502 ) 
ichtingen als boven een tweede omwentelings-ellipsoïde, waarvan 
de assen de verhouding hebben der magnetisaties in de twee ge- 
noemde gevallen, dan wordt, bij gegeven richting der magnetische 
kracht, de richting en betrekkelijke grootte der magnetisatie bepaald 
door den voerstraal naar het raakpunt van deze ellipsoïde en het 
raakvlak J_ de magnetische kracht. 
De sterkte van het verschijnsel van Hall in een vlak plaatje 
uit een bismuthkristal wordt bepaald door de componente der mag- 
netisatie J. vlak van het plaatje. Wanneer de magnetisatie samenvalt 
met de hoofdas zal de coëfficiënt van Hall voor het vlak loodrecht 
daarop een kleinere waarde hebben, dan wanneer de magnetisatie 
valt in een richting loodrecht op die as. Het ligt voor de hand aan 
te nemen, dat voor een willekeurigen stand van het vlak waarvan 
we den HALL-coefficient zoeken de waarde gevonden wordt uit de 
omwentelings-ellipsoïde op de uiterste waarden beschreven. 
De magnetische weerstandstoename is, zooals bekend is, veel ge- 
ringer in de richting der magnetische kracht dan in het vlak lood- 
recht daarop. Als hypothese stellen we nu : in het magnetische 
veld neemt de weerstand slechts toe in alle richtingen van een 
vlak _!_ magnetisatie ; in dit vlak worden alle weerstanden evenredig 
vermeerderd. De grootte der wmerstandsvermeerdering wordt bepaald 
door de richting der magnetisatie. Valt deze richting samen met de 
hoofdas dan hebben we de kleinste, staat zij loodrecht op de hoofdas 
dan hebben wij de grootste vermeerdering. Het ligt voor de hand 
aan te nemen, dat voor een willekeurige richting de weerstandsver- 
meerderingscoefficient gevonden wordt uit de omwentelings-ellipsoïde 
op de beide uiterste w r aarden beschreven. 
Na deze weerstandsvermeerdering zal de weerstands-ellipsoïde in 
het algemeen drieassig zijn geworden. De weerstanden in onderling 
J_ richtingen in een vlakke doorsnede zullen in ’t algemeen in 
verschillende verhouding toenemen, waarmede de mogelijkheid van 
het optreden van dissymmetrie van het verschijnsel van Hall ge- 
geven is. 
De vergadering wordt gesloten. 
(4 Mei 1897). 
