ontdekken eener systematische beweging van het melkwegstelsel, 
een negatief resultaat opgeleverd. Slechts een klein getal kleinere 
stelsels zijn bekend geworden, die eene gemeenschappelijke eigenbe- 
weging vertoonen. De gewichtigste dezer groepen zijn wel de 
Hyaden en Pleiaden. Deze zijn om die reden bij het onderzoek in 
alle geval nittesluiten. 
Wat de tweede hypothese betreft, deze schijnt misschien niet zoo 
geheel aannemelijk. Eene groote waarschijnlijkheid zou men haar 
allicht toekennen, wanneer kon aangetoond worden dat althans de 
gemiddelde lineaire snelheid der vaste sterren niet met den afstand 
verandert. De Heer Eisten part heeft gevonden dat deze gemiddelde 
lineaire snelheid toeneemt met den afstand der sterren tot ons zon- 
nestelsel. Zooals blijken zal, moet echter de methode van den Heer 
Ristenpart tot illusoire uitkomsten voeren, zoodat aan zijn resultaat 
geen gewicht mag worden gehecht. Een rechtstreeksch bewijs voor 
de juistheid der hypothese, althans binnen zekere grenzen voor 
den afstand, kan geleverd worden door de vergelijking van de ge- 
middelde lineaire snelheden der BRADLEY-sterren van den 2 en typus 
met die van de overige spectraal-typen, die gemiddeld aanzienlijk (2 
a 3 maal) verder van ons zonnestelsel staan *). In hetgeen volgt is 
deze vergelijking doorgevoerd en wordt slechts een gering verschil 
gevonden, in tegengestelden zin van hetgeen de Heer Ristenpart 
vindt. Overigens zal van de verandering der gemiddelde snelheden 
met den afstand, zoo die bestaat, moeten blijken, bij de afleiding 
der wet van de verdeeling der volstrekte helderheden 2 ). Zoolang 
de numerische berekening daarvan nog niet is doorgevoerd, moge de 
snelheidswet beschouwd worden als eene wet, geldig voor den gemid- 
delden afstand der sterren waaruit ze is afgeleid. 
Zij 
r de afstand van eene willekeurige ster S (zie fig.) tot ons zonne- 
stelsel. Als éénheid van afstand wordt aangenomen de afstand 
op welken de jaarlijksche beweging van het zonnestelsel, onder 
rechten hoek gezien, zich vertoont onder een hoek van 1". 
x ) Vgl. ook Verslagen en Meded. 1893, blz. 139. Stelling XI. 
-) Het meest rechtstreeksche en afdoende bewijs is wel in de toekomst te hopen 
van de nauwkeurige spectroscopische waarneming der snelheden in de gezichtslijn. 
Zoodra deze waarnemingen over eenige duizende sterren zullen zijn uitgebreid (wat 
met de hulpmiddelen van den tegen woordigen tijd helaas nog niet goed mogelijk schijnt), 
zal men daaruit ook de wet zelf der snelheidsverdeeling op meer rechtstreeksche 
wijze kunnen afleiden dan vooralsnog mogelijk is met behulp der waargenomen 
hoekbeweging. 
