( 12 ) 
met eenigszins, maar toch niet sterk uiteenloopende E.B. vereenigd. 
De uitkomst leert dat men zoodoende een reeks waarden voor n 
verkrijgt, die weinig of geen gang vertoonen. Dit blijkt uit het vol- 
gende overzicht: 
Typus 11. 
Overige Sterren. 
Aantal. 
Gemidd. 
Sin A. 
2 T 
2 <r 
n 
Aantal. 
Gemidd. 
Sin. A 
£ T 
2 ff 
n 
I 
103 
0.775 
0"95 
+ 0"85 
1 .37 
139 
0.751 
F 10 
+ Q"82 
1.58 
11 
103 
0.792 
1.55 
-f 1.48 
1.30 
140 
0.768 
1.58 
+ 1.38 
1.38 
III 
101 
0 834 
2.29 
+ 1.89 
1.59 
139 
0.797 
1.93 
+ 1.70 
1.42 
IV 
103 
0.822 
3.21 
-f 2.77 
1.50 
139 
0.781 
2.42 
+ 2.26 
1.31 
V 
103 
O.810 
3.97 
-f 3.86 
1.36 
139 
0.777 
3.02 
+ 2.62 
1.41 
VI 
103 
0.805 
5.41 
+ 4.75 
1.44 
140 
0.818 
3.77 
+ 3.19 
1.52 
VII 
103 
0.820 
7.81 
-f 6.63 
1.52 
139 
0.815 
4.75 
+ 4.23 
1.44 
VIII 
103 
0.848 
10.76 
-f 8.81 
1.62 
140 
0.802 
5.86 
+ 5.29 
1.40 
IX 
103 
0.846 
16.25 
+12.79 
1.69 
139 
0.819 
8.35 
+ 7.48 
1.43 
X 
105 
0.776 
43.71 
+34.53 
1.55 
140 
0.812 
17.09 
+15.64 
1.40 
Totaal 
1033 
0.816 
95.91 
+78.36 
1.494 
1394 
0.794 
49.87 
+44.61 
1.429 
In beide samenstellingen zijn alleen uitgesloten 1°. de Hyaden, 
2°. de Pleiaden en 3°. alle totaal E.B. 0"00 en de helft der totaal 
E.B. 0"01. Het aantal van deze laatsten is betrekkelijk gering. 
Naar formule ( L 7) volgt uit de gevonden waarden voor n 
s = 1.902 resp. s — 1.820 ; Gemidd. s = 1.86 ± 0.02. 
Het is echter niet te ontkennen dat tegen deze methode wel eenig, 
zooal geen overwegend, bezwaar kan blijven bestaan. De voorkeur 
verdient daarom, niettegenstaande hare grootere omslachtigheid, mis- 
schien de 
2e methode. Deze berust op het feit dat in de waarde van quo- 
tiënten als 
JE \yo 2! \ y g 
JE yy t 
JE l^T 
