samenstellingen zijn, waarvoor de plooipuntstemperatnur buiten de 
grenzen der kritische temperaturen der samenstellende stoffen ligt. 
Als eene plooi zich splitst, zal dus deze stelling moeten gelden, 
dat de lijn van gelijke drukking, die door het splitsingspunt gaat, 
daar ter plaatse een buigpunt vertoont. Dit zou reeds daaruit kun- 
nen worden afgeleid, dat, als de splitsing heeft plaats gehad, voor 
die enkele lijn er twee gekomen zijn, wier kromming aan elkander 
tegengesteld is. De enkele lijn, op het oogenblik van splitsing, moet 
dus noch naar de eene, noch naar de andere zijde gekromd zijn. 
Analytisch bewijst men deze stelling door op te merken dat als 
f=0 de vergelijking der spinodale lijn is, voor een zich splitsende 
^ ƒ 
spinodale lijn zoowel — - = 0 als — = 0 zal moeten gelden. 
b F p x 
Hierboven is gevonden 
( tfV 
b 2 ip 
ÖF2 
bf 
ÓF 
Naast deze vergelijking kunnen wij, door x en F met elkander te 
verwisselen, en p met ook deze tweede schrijven : 
) (¥£ 
)*=U 
door q voorstellende^ 
qr ' ÖX 2 y 
bx 
W., T 1 J 
In een splitsingspunt is dus óf 
ö 2 F 
ó u 2 
óf 
f ó,i 
»elijk nul, daar 
pr V2 ' ' pr 
b 2 ip b 2 ip 
en — — - niet gelijktijdig (zelfs niet bij uitzondering) gelijk nul 
u I " ö 
kunnen zijn. Maar het is niet moeilijk aan te toonen dat 
öa® 
b 2 x 
W 1 
gelijk is in het plooipunt aan 
bV 2 
Uit dit alles volgt, dat ook de omgekeerde stelling geldt, namelijk 
b 2 V 
— 0 duidt een splitsingspunt aan. 
Ó X 2 p T 
Uit de vergelijking (4) volgt dat dan 
d t 
— GO IS. 
De beide behandelde merkwaardige punten komen voor bij de 
plooipuntslijn voor mengsels van A'O s en C 2 fl Q , door Kuenen zeer 
onlangs proefondervindelijk bepaald. De waarnemingen moesten 
het echter, uit den aard der zaak, onbeslist laten, of bij het eerst 
behandelde merkwaardige punt de lijn der maximumspanning in- 
