( 33 ) 
der met tandreep bevindt. Langs dezen 
kan een gewicht G van 3 of 4 kilo 
met behulp van een daarbinnen gele- 
gen rondsel op en neer bewogen wor- 
den en door een klemschroef (niet 
zichtbaar in de teekening) op iedere 
hoogte worden vastgezet. Op het 
tafeltje plaatst men nu het te beveili- 
gen instrument, daarbij zorg dragende, 
dat zijn zwaartepunt zoo goed moge- 
lijk in de as der geheele inrichting 
komt, en schroeft het liefst er op vast. 
Door het gewicht G te verschuiven 
is men in staat, het zwaartepunt van 
het gansche hangende stelsel in ver- 
tikalen zin te verplaatsen. De beves- 
tigingspunten A’ B' C' der draden be- 
lmoren zich te bevinden loodrecht 
onder de punten A, /i, C. 
Aan de onderste plaat van het 
statief zijn nog drie stelschroeven aangebracht. Deze doen slechts 
dienst wanneer men aan den toestel iets te veranderen heeft ; in dat 
geval wordt een gewone verschuifbare steltafel, die zich er dicht 
onder bevindt, een weinig omhoog geschoven, zoodat het statief 
daarop rust. 
Onderzoeken wij thans, welke invloed van de deels periodische, 
deels geheel onregelmatige verplaatsingen der punten A, B , C op 
ons instrument te verwachten is, en letten wij daarbij vooreerst slechts 
op de horizontale componenten der bewegingen. 
Met vrij groote zekerheid mag men vooropstellen, dat de drie ophang - 
punten in hoofdzaak volkomen gelijke bewegingen gelijktijdig uitvoeren, 
en dat dus de golven in de draden bovenaan in dezelfde phase ver- 
keeren. Zijn de draden even sterk gespannen (en dat zal het geval 
zijn wanneer het zwaartepunt ligt in de lijn, die door de middel- 
punten onzer driehoeken ABC en A' B’ C' gaat), dan komen de drie 
golven ook steeds met gelijke phase beneden aan en geven daar op 
een zeker oogenblik aan het hangende voorwerp (dat we ons als 
geheel vast voorstellen) in Al B' C' drie gelijke en gelijk gerichte 
horizontale impulsen. 
Indien nu het zwaartepunt van het lichaam boven of beneden het 
vlak A 1 B' C valt, zal de stoot niet alleen een verschuiving van het 
