( 52 ) 
lijutje, een stuk van een zwaarlekrachtslijn. De lengte daarvan 
hangt, evenals bij een enkelvoudige stof, met de hoogte der kolom 
samen. De waarden van x en v in de verschillende punten der 
buis liggen aan weerszijden van de gemiddelde waarden van die 
grootheden voor de geheele hoeveelheid. De gemiddelde waarde 
van x blijft natuurlijk constant bij de voluumverandering. Let men 
op den loop der zwaartekrachtslijnen, waarvan er enkelen in fig. 2 
gestippeld zijn aangegeven, dan ziet men, dat er zich weder 3 ge- 
vallen kunnen voor doen. Indien de temperatuur een bepaald bedrag 
beneden rp gelegen is, zal het lijntje met zijn linker uiteinde, be- 
antwoordende aan den top van de buis, de connodale lijn treffen 
rechts van P. Er ontstaat een meniscus boven in de buis en de 
vloeistof neemt regelmatig af (geval A). Het kan ook gebeuren, 
dat de temperatuur zoover boven r P ligt, dat het lijntje met 
zijn rechter uiteinde de connodale lijn treft en dan wel tusschen 
P en R. Er ontstaat dan vloeistof beneden in de buis, die toeneemt, 
een maximum bereikt en daarna afneemt en verdwijnt (geval B). 
In een temperatuurgebied van bepaalde wijdte om rp heen echter, 
gebeurt iets anders. Het zwaartekrachtslijntje komt dan n.1. rakend 
met de connodale lijn en wei steeds in P in aanraking (geval C) 2 j. 
Op de plaats in de buis, beantwoordende aan dat raakpunt, bestaan 
dus plooipuntsdruk, on plooipuntssamenstelling. Op die plaats komt 
bij volumevergrooting een vlakke meniscus te voorschijn. Alleen 
een eind boven de plooipuntsteiriperatuur (van het mengsel in ho- 
mogeenen toestand) zal de beweging van dien meniscus nog merk- 
baar het eigenaardige karakter der r. c. I. vertoonen, en het gebied, 
waarbinnen dat verloop duidelijk zichtbaar is, zal merkbaar kleiner 
zijn dan indien de zwaartekracht er niet was. Wel moet hierbij 
in aanmerking genomen worden, dat de temperatuur r R ook schijn- 
baar een weinig verhoogd zal zijn, omdat het lijntje de connodale 
lijn nog treffen zal, al ligt het midden van het lijntje reeds voorbij 
de plooi aan de linkerzijde. Maar deze verhooging van tr is waar- 
J ) Deze lijnen knnnen ook in de plooi worden voortgezet en de stukken er van, 
begrepen tussclien de connodale lijn, zijn liet die te pas komen bij de theorie van de 
capillariteit van een mengsel. 
2 ) Een nauwkeurige beschouwing van de figuur zal doen zien, dat deze drie gevallen 
de eenige zijn. In die omstandigheid is het zwaartepunt van het betoog gelegen. 
Nimmer zal het zich bijvoorbeeld kunnen voordoen, dat het lijntje met het uiteinde, 
dat beantwoordt aan den top van de buis, de connodale lijn tusschen P en B treft, 
wat tot groote moeilijkheden aanleiding geven zou. 
