( 60 ) 
plaats bij Selatjau gelegen is ; verder aan de Tji Talahab, noordelijk 
van Njaliendoeng, en op eene plaats ten zuiden van Njaliendoeng, 
die zich 910 M. boven den zeespiegel verheft ; eindelijk hij Tam- 
bakbatoe, boven Simo, in Oost-Java, zuidwestelijk van Soerabaija. 
Gaat men de verspreiding der enkele formatiën na, dan blijkt, 
dat over ’t algemeen de jongere lagen zich telkens aan den buiten- 
kant der oudere hebben gevormd, en er kan geen twijfel over bestaan, 
dat, sedert den tijd van het jongere mioceon, eene voortdurende en 
zeer langzame negatieve strandverschuiving plaats had, waardoor 
achtereenvolgens de jong-mioceene, plioceene en quartaire afzettingen 
der kust werden drooggelegd. Dat deze strand verschuiving zeer 
belangrijk was, blijkt uit de 910 Meter boven zee gevonden ver- 
steeningen van Njaliendoeng, en dit feit komt ook overeen met het- 
geen van Sumatra bekend is, alwaar in de Padangsche bovenlanden 
neogeene afzettingen tot 1088 M. hoogte worden aangetroffen. Niet lang- 
geleden beeft spreker reeds bet bewijs geleverd, dat in bet oostelijke 
gedeelte van den Archipel in bet quartaire tijdvak eene belangrijke 
negatieve strandversehuiving beeft plaats gehad, en tal van feiten 
toonen aan, dat bet geheele gebied van den Indischen Archipel 
hieraan was onderworpen. 
De lieer Martin deelt verder mede, dat bij door den Mijninge- 
nieur Wing Easton en door Dr. J. Bosscha interessante verstee- 
ningen van West-Borneo ontving. Daaronder zijn vooral ook brokken 
van Ammonieten , en eene soort hiervan behoort tot het geslacht 
Perisphinctes Waag.; buitendien bevinden er zich talrijke, tot drie 
verschillende soorten beboerende kleppen van Protocardia onder en 
Corbula sp. in ongemeen groot getal. Al deze versteeningen zijn in 
lagen gevonden, die men vroeger oude schieters noemde, die echter op 
grond der aangehaalde versteeningen alleen tot de mesozoïsche periode 
kunnen gerekend worden, en wel moeten deze fossiel houdende lagen 
of in de Jura- öf in de Krij'formatie worden gerangschikt. Naarden 
tegenwoordigen stand onzer kennis is het ’t meest waarschijnlijk, 
dat de bedoelde versteeningen uit Juravormingen afkomstig zijn. 
Maar niet alle lagen, die men vroeger „oude schieters” noemde, 
zijn van mesozoïschen ouderdom, want, volgens de nieuwere onderzoe- 
kingen van Wing Easton, moot de naam „oude schieters” voor eene 
formatie worden behouden, waarin tot nu toe geen versteeningen gevon- 
den zijn, en die men scherp van de fossielhoudende, mesozoïsche lagen 
moet scheiden. Intusschen blijkt meer en meer, dat mesozoïsche lagen 
in den Indischen Archipel eene zeer groote verspreiding hebben. 
