( 72 ) 
bij éénzelfde individu nauwkeurig te kennen. Bij zijne onderzoe- 
kingen sloot Dr. L. den psychischen invloed van het dadelijk zien 
der getrokken curven door een schermpje uit, belette hij den invloed 
van het heen- en wéertrekken van den arm, door dien krachtig te 
bevestigen, nam hij bij het laten vallen van het gewicht na het optillen 
steeds ééne methode in acht, d. i. die van het gewicht langzaam te 
laten zakken, terwijl hij verder vond, dat aan het optillen van het 
gewicht twee spieren : de flexor profundus en de flexor sublimis deel- 
nemen, die in den regel samen werken, maar die bij lange oefening, 
bij sommige individuen sneller dan bij andere, afzonderlijk kunnen 
bewogen worden, welke afzonderlijke bewegingen alsdan direct na 
elkander kunnen worden verricht, zoodat, wanneer b.v. de m. profundus 
is vermoeid, de sublimis het werk overneemt, en zoo verder. 
Na dus met het instrument vertrouwd te zijn geraakt, onderzocht 
Dr. L. in zijne eerste proevenreeks den invloed van den zoeten smaak 
en dien van de suiker als voedsel op den ergografischen arbeid, 
door zoetsmakende suiker als rietsuiker, niet zoetsroakende suiker 
als melksuiker, en zoetsmakende stoffen, die niet tot voeding dienen 
kunnen, als saceharine en duleine, te gebruiken, en den kort na het ge- 
bruik daarvan verrichten arbeid te bepalen. Aan het slot dezer eerste 
proevenreeks werden tot controle de proeven nog 14 dagen voortge- 
zet, zonder dat behalve het gewone voedsel iets bijzonders gebruikt 
werd. Het resultaat dezer proevenreeks luidde: dat niet de minste 
invloed van het gebruik van suiker of zoetsmakende stoffen op den 
een paar malen daags verrichten ergografischen arbeid te bemerken 
was, en dat de vermeerdering van den arbeid, die tijdens het gebruik 
van suiker en zoetsmakende stoffen gradueel steeg, niet alleen een- 
voudig het gevolg was van de oefening van de training, maar ook, 
nadat het suikergebruik had opgehouden, even duidelijk bleef voort- 
bestaan. In de tweede proevenreeks werd door Dr. L. en degenen, 
die met hem deze proeven namen, gedurende 3 — 3 l / 2 achterelkander 
volgende uren telkens met korte tusschenpoozen zulk een ergogra- 
fische arbeid verricht, dat zooveel mogelijk totale uitputting volgde, 
en geen arbeid of slechts een zeer geringe meer mogelijk bleek. Dan 
werd suiker gebruikt, om den invloed daarvan op de door arbeid 
uitgeputte spier na te gaan. Ook in deze proevenreeks was een in- 
vloed van suiker op de spieren niet te bespeuren. Waren in de 
beide medegedeelde proevenreeksen betrekkelijk kleinere hoeveelheden 
suiker gebruikt, in de laatste proevenreeks werd met grootere hoe- 
veelheden 100, 200, 250 gram daags geëxperimenteerd. Daar de op 
verschillende dagen verrichtte arbeid onderling meer verschil oplevert, 
dan de op één zelfde dag, des morgens of des middags verrichtte 
