( 77 ) 
I. Koolzuur. 
1°. Kamertemperatuur; het waterbad werd langen tijd in rust 
gelaten, totdat de temperatuur van het water met die der omgeving 
in evenwicht was : 
t = 20°, 9 h — 4,20 mm. d 0,61 mm. 
2°. Temperatuur der waterleiding : 
t = 15°, 2 h — 6,55 mm. d — 0,75 mm, 
3°. Afgekoeld waterbad; verkregen door de waterleiding te laten 
stroomen door een koperen spiraal, in smeltend ijs gelegd: 
t = 8°, 9 h = 9,20 mm. d = 0,88 mm. 
4°. Kokend chloormethyl. 
t = — 24°, 3 h — 21,75 mm. d = 1,18 mm. 
II. Stikstofoxydule. 
1°. Kamertemperatuur: 
t = 19°, 8 h =• 6,60 mm. d = 0,72 mm. 
2°. Temperatuur der waterleiding : 
t = 14°, 4 h = 8,71 mm. d — 0,85 mm. 
3°. Kokend chloormethyl : 
t — — 24°, 0 h --- 23,20 mm. d = 1,24 mm. 
Worden de styghoogten graphisch voorgesteld, dan ziet men dat 
de waarnemingen by de hoogste temperaturen op een rechte lyn 
liggen, die de as der temperaturen (abscissenas) snijdt bij het kritisch 
punt: 31°, 1 bij koolzuur, 36°, 1 bij stikstofoxydule. De waar- 
nemingen in kokend chloormethyl liggen een weinig onder deze 
rechte lijn ; de curve der stijghoogten is dus een weinig naar de 
abscissenas toe gebogen. 
Merkwaardig is het dat, wanneer men de twee curven zoo ver- 
plaatst dat haar oorsprongen samenvallen, zij elkander schier vol- 
komen bedekken. Op gelijken afstand van het kritisch punt vertoonen 
koolzuur en stikstofoxydule dus ongeveer dezelfde stijghoogte 
