( 79 ) 
reeds hebben gezien, d = 1,39 mm. zijn. Directe waarnemingen 
hebben nu echter bewezen, dat dit niet het geval is. 
Een goede grondslag ontbrak aan de Vries (zie Proefschrift, p. 40) 
bij het aanbrengen dezer correctie: deze grondslag meen ik nu in 
de waarde van d zelf gevonden te hebben ; men voelt inderdaad dat 
de correctie met de d - waarde nauw verbonden moet zijn. Bij het 
corrigeeren van stijghoogten in breedere cirkelvormige buizen, waarin 
de meniscus voorzeker niet meer bolvormig is, wordt soms aangeno- 
men dat het oppervlak een omwentelingsellipsoïde is. Het ligt nu voor 
de hand, in het geval van een ringvormigen meniscus een soortgelijke 
onderstelling te maken: is de meridiaandoorsnede een ellips dan is 
de halve groote as = — - = 1,39 mm., terwijl de halve kleine as 
= d is. 
In deze onderstelling is de radiale hoofdkromtestraal 
d 
terwijl de tweede hoofdkromtestraal oneindig groot is. Derhalve is 
1 
2 9 (Qv 
d 1 2 d 
r S— r 2 j J (^3 — ’’2) 3 
en aangezien 
° — g 9 r i(Qv — Qd) (J l + h + 0,029), 
is 
2 d 
h' 
(h + 0,029) 
(^3 — y 2) 2 
1 2 d 
n (r ?J —r 2 ) 2 
Door middel van deze formulen heb ik de volgende tabel opgesteld : 
I. Koolzuur. 
t = 20°, 9 
h' — 0,058 mm 
H — 4,29 
15°, 2 
0,112 
0,69 
8°, 9 
0,186 
9,41 
— 24°, 3 
0,594 
22,37 
