( 106 ) 
Om het overzicht gemakkelijker te maken, zijn zij in graphische 
voorstelling x ) gebracht in de hierbij gevoegde plaat. 
De HALL-constante in bismuth I blijkt niet eene lineaire functie 
van de temperatuur te zijn, zooals de voorloopige, vroeger medege- 
deelde waarnemingen deden vermoeden. De afwijking van de rechte 
lijn is evenwel eerst duidelijk merkbaar bij temperaturen onder — 38°: 
de laagste temperatuur bij welke eene voorloopige waarneming was 
verricht. De overeenstemming van de vroeger verkregen waarden 
met de nieuw gevondene is zeer voldoende. Bij de beoordeeling 
hiervan lette men er op dat nu als eenheid is aangenomen de waarde 
van de HALL-constante bij 21° en vroeger die bij 14°. 
Het verloop van de HALL-constante in bismuth II komt bij de 
temperaturen boven 20° overeen met dat van de HALL-constante in 
bismuth I. Daarentegen constateeren wij zeer duidelijk bij ongeveer 
— 20° een maximum èn bij lagere temperaturen een merkbaar klei- 
ner bedrag van de HALL-constante. 
Bij bismuth I zou het bestaan van een maximum waarschijnlijk 
duidelijk blijken zoo wij bij nog lagere temperaturen hadden waar- 
genomen. 
Drude en Nernst * 2 ) vonden een maximum van het HALL-effect 
in bismuth bij ongeveer 100°. De waarde, die na afkoeling van het 
plaatje werd gevonden, was evenwel niet dezelfde als die voor de 
verwarming was waargenomen. 
Volgens LedüC 3 ) zou de maximum-waarde bij 29° liggen. 
Clough en Hall 4 ) vonden bij nikkel een maximum-waarde van 
het HALL-effect tusschen 170° en 200°, en bij staal steeds toename 
bij verwarming tot de hoogste temperatuur (319°) waarbij werd 
waargenomen. Hall 5 ) vond die toename ook bij kobalt binnen de 
meer beperkte grenzen waarbij die waarnemingen zijn verricht. Daar 
voor den gesmolten toestand 6 ) de llALL-coëfficiënt nul schijnt te zijn, 
moeten deze beide metalen dus ook bij een of andere temperatuur 
een maximum-waarde van het IlALL-effect vertoonen. 
Zoo nu nog eene maximum-waarde wordt gevonden bij het anti- 
monium, welke dan waarschijnlijk bij lage temperatuur zou blijken 
’) Zie de graphische voorstellingen 1 en 2. 
2 ) Wied. Ann. 42. p. 568. 1891. 
3 ) C. R. 102, p. 358. 1886. 
4 ) Proc. of the Americ. Acad. 20, p. 189. 1893. 
s) Phil. Mag. 15, p. 341. 1883. 
Sill. Journ. 29, p. 117. 1885. 
6 ) Zie Wied. Ann. 42, p. 568. 1891. 
