( 120 ) 
dien tijd is diezelfde arbeid ook door de Heeren L. A. Bauer en 
A. von Tillo verricht en is door hen daarover bericht gegeven; 
beiden bewerkten ook de inclinatie. Hunne kaarten zijn evenwel 
nog niet verschenen. 
De wijze, waarop de kaart is samengesteld, is hoogst eenvoudig 
en moge hier met een enkel woord verklaard worden. 
Yoor de snijpunten der meridianen (Lengte van Greenwich, 0°, 
20°, 40° etc. 340°) met de parallellen (70° IN, 60°, 40°, 20°, 0°, 
20° Z, 40°, 50°) werden uit de isogonen kaarten de declinaties op 
het oog genomen. De declinaties voor opvolgende tijdstippen voor 
ieder dier snijpunten (als ’t ware denkbeeldige waarnemingsplaatsen) 
werden nu zoo in Coördinatenstelsel gebracht, dat het snijpunt de 
oorsprong, de parallel de tijdas en de meridiaan de declinatieas was. 
Verder werd de tijd van West naar Oost geteld, zóó dat de oorsprong 
met het jaar 1700 overeenkwam; en de declinatie van Zuid naar 
Noord, zóó dat de oorsprong met 0° declinatie en de Noordelijke 
kant met Westelijke declinatie overeenstemde. 
De schaal werd zoo gekozen dat 2 mM. gelijk aan 10 jaar en 
ook aan 1° declinatie was en 20° in geographische lengte met 400 
jaar overeenkwamen. 
De door verschillende punten getrokken kromme lijnen geven 
alleen de hoofdtrekken van de variatie aan; zij zijn vrij uit de hand 
en zonder byredeneeringen of angstvalligheden getrokken. 
De isogonen-kaarten voor 1492, 1540, *80, 1610, ’40, ’65, *80, 
1700, *10, ’20, *30, ’44, *58, *70, *87, ’93, 1800, ’30, ’40, *58, 
’S0 en ’85 werden op bovengenoemde wijze uitgetrokken. 
Aan mijn eigen kaarten bracht ik eenige verbeteringen en uit- 
breidingen aan ; daarentegen verbeterde ik de kaarten van Harsteen 
voor de achttiende eeuw nog niet, hoewel daarvoor reeds vele bouw- 
stoffen aanwezig zijn. Voor de resultaten evenwel heb ik veel 
daarvan benuttigd. 
Een algemeene beschouwing der kaart leert nu. dat de seculaire 
variatie in ver uit elkaar gelegen streken der aarde op geheel ver- 
schillende wijze verloopt, dat evenwel de verschillende typen in 
elkander overgaan. 
Ik wil die overgangen van Europa uit vervolgen, waarbij dan de 
zoogenaamde omkeerpunten een belangrijke rol zullen spelen. 
De kromme over Spanje draagt het door de kromme van Parijs 
bekende type; zij herhaalt zich naar het Noord-Westen toe, en in 
de streken van de Baffins-baai was er geen aanleiding die krommen, 
hoewel door de vele ontbrekende waarden zeer twijfelachtig, anders 
te teekenen. 
