( 122 ) 
Het maximum van Oostelijke declinatie, dat in 1580 in Parijs 
voorkwam, is van midden-Europa tot aan de Westkust van Amerika 
van 1550 — 1900 vervolgd (tweede bijkaart). 
De samenhang van liet Europeesche en het Amerikaansche maxi- 
mum is langs de 20° N parallel over den Atlantischen Oceaan waar 
te nemen. De lijn voor 1550 is verder zeer onzeker, die van 1900 
slechts op een kleine extrapolatie gegrond. 
Voor de andere omkeerpunten zijn nog te weinig data om der- 
gelijke isoextremen op te kunnen maken. 
Natuurkunde. — De Heer Kamerlingh Onnes biedt namens 
Dr. H. J. Oosting te Nieuwediep eene mededeeling aan, ge- 
titeld : Stroboskopisch onderzoek en intermitteerende photographie 
bij gedwongen trillingen van gespannen caoutchoucdraden” . 
(Deze mededeeling wordt later opgenomen). 
Scheikunde. — De Heer Franchimont biedt, uit naam van de 
Heeren C. A. Lobry de Bruyn en W. Alberda van 
Ekenstein, voor het Zittings verslag een opstel aan, luidende : 
„ Reciproke omzetting van glucose , fructose en mannose in 
elkaar ” . 
De studie van de verhouding van sommige alkalizouten van zwakke 
zuren op glucose, fructose en op hun mengsel de invertsuiker [met 
het doel na te gaan of daardoor misschien rietsuiker synthetisch uit 
zijne beide splitsingsproducten zou zijn terug te vormen] en van de 
inwerking van waterige ammoniak op glucose, voerde de eerste van 
ons tot de waarneming dat verdunde alkaliën, zelfs in zeer geringe 
hoeveelheden, op het draaiend vermogen der twee genoemde suikers 
en op dat van andere koolhydraten een belangrijken invloed uitoefe- 
nen. Deze verandering der draaiing was een bewijs van een of andere 
omzetting. Glucose en fructose, elk afzonderlijk, geven bijv. nage- 
noeg inactieve stropen, terwijl hun [«] D gelijk is aan + 53° resp. 
— 91°. De nadere studie van dit verschijnsel heeft ons tot het 
resultaat gevoerd dat glucose, fructose en mannose wederkeerig in 
elkaar worden omgezet en wel zoodanig, dat uit een deel van elk 
hunner de twee andere suikers worden gevormd. De mannose werd 
als hydrazon afgescheiden en als gekristalliseerd methylmannoside 
geidentificeerd, de glucose eveneens als methylglucoside en ook nog 
als suikerzuur. De fructose werd uit het mengsel met glucose, na 
