( 149 ) 
dingsvermogen onderzocht worden, dat van de beide electrische 
constanten er van, hoofdzakelijk alleen nog het gemakkelijk te nieten 
geleidingsvermogen invloed had. Trillingsgetal en demping der pri- 
maire trilling zouden volgens Bjerknes’ methode bepaald worden. 
Verder zou de vermindering van de energie der trillingen in den 
electrolyt bepaald worden door langs twee evenwijdige draden in het 
inwendige van de vloeistof kleine Leidsche fleschjes te verschui- 
ven, die de energie aan een bolometer overbrachten. Het zoo be 
paalde verloop der absorptie zou worden vergeleken met dat, het- 
welk volgens Maxwell’s theorie uit de drie genoemde grootheden 
kan worden berekend. 
Dit onderzoek heb ik in het Natuurkundig Laboratorium te Lei- 
den thans begonnen. De gunstige resultaten, verkregen met de methode 
die in de genoemde verhandeling beschreven werd, deden mij verwach- 
ten, dat zij ook direct zou kunnen dienen voor het onderzoek der 
absorptie. Dit is mij niet mogelijk gebleken. Wel kon vastgehouden 
worden aan 1°. het meten door afzonderlijke proeven van de golflengte 
en demping der trillingen in lucht, 2°. het meten van de energie met 
fleschjes in de vloeistof. Doch overigens moest ik de inrichting der 
proeven wijzigen. De voorloopige bepaling van den absorptie- 
coëfficiënt voor HERïz’sche trillingen in een electrolyt schijnt mij 
van genoegzaam belang om deze reeds nu mede te deelen. 
2. Methode. In onderstaande figuur is schematisch de inrichting 
der proeven voorgesteld. B is een vibrator van Blondlot, waarbij 
een ïthumkorff als inductorium werd gebruikt. De primaire stroom 
werd door een roteerenden interruptor verbroken. De interruptor 
was bevestigd op de as van een electromotor. Het aantal omwente- 
lingen bedroeg 1200 per minuut. De regelmatigheid der trillingen 
is grooter dan met den Foucault-interruptor. De draadgeleiding 
AHJEGD, die de HERTz’sche trilling opneemt, bestaat uit koperdraad 
van ongeveer 1 mM. dikte, terwijl de draadafstand bedraagt 7 cM, 
