( HO ) 
op meer dan het dubbele; eindelijk blijft er plotseling een contractie 
uit en eerst de volgende prikkel wekt weder een contractiegolf op, 
die de andere kamerhelft bereikt. Ilier wordt dan wegens den nu 
voorafgaanden dubbelen rusttijd, A' terstond weder veel kleiner 
gevonden. 
Kiest men de intervallen van prikkeling een weinig langer, zoodat 
elke prikkel een doorloopende contractiegolf geeft, dan klimt A' allengs 
tot op een maximum, waarop het zich bij voortgezette prikkeling 
staande houdt. Dit maximum nadert des te meer het minimum, hoe 
langer de intervallen tusschen de enkele prikkels zijn. 
Het kan, bij niet te korten duur der intervallen na een lange 
periode van rust ook gebeuren, dat A' na de tweede of derde prikkel 
nog iets vermindert, of althans niet, of nauwelijks klimt om eerst 
bij de daarop volgende contracties duidelijk te rijzen. Deze schijn- 
bare uitzondering vindt hare verklaring in de wijziging van den 
duur van het stadium van latente directe prikkeling. Kaar spreker 
vroeger heeft medegedeeld en door hem telkens op nieuw bevestigd 
werd gevonden, is dit stadium na een lange rustpauze in ’t alge- 
meen een maximum en neemt dan bij herhaalde prikkeling in korte 
pauzen aanvankelijk af. De verschillen kunnen 0.05" en meer be- 
dragen, voldoende om den tegenovergestelden invloed der contractie 
op het gelei dings vermogen aanvankelijk te compenseeren of zelfs 
schijnbaar in zijn tegendeel te veranderen. Het bewijs, dat door de 
contractiegolf liet geleidend vermogen in de kamerspier tijdelijk ver- 
zwakt wordt, is dus a fortiori geleverd T ). 
Ook het geleidingsvermogen der voorkamers wordt door de con- 
tractiegolf tijdelijk opgeheven en herstelt slechts allengs, hoewel in 
’t algemeen spoediger dan dat der kamers. 
De toepassing dezer uitkomsten op de verklaring van allorhyth- 
mische verschijnselen, zooals b.v. hemisystolie, ligt voor de hand. 
Deze verschijnselen moeten kunnen ontstaan, wanneer het gelei- 
dingsvermogen niet in alle deelen der hartspiermassa even spoedig 
en even volkomen na afloop der contractie terugkeert. Dat iets 
dergelijks onder abnorme voorwaarden voorkomt, kan niet betwijfeld 
worden. 
De feitelijk bestaande verschillen in dimensies, in ligging, in druk- 
king of spanning, in samenstelling, hoeveelheid en wisseling van het 
bloedgehalte van rechter en linker kamer of kamerhelft moeten, even- 
’) Buitendien ligt daarin ecu nieuw bewijs voor de onafhankelijkheid van contractie- 
proces en geleiding aan elkander. 
