( 179 ) 
Houdt men dit een en ander in liet oog, dan volgt uit (II) dat 
liet tweede lid de hoeveelheid arbeidsvermogen moet voorstellen, 
die per tijdseenheid door het oppervlak o naar binnen gaat. Het 
liffl voor de hand zich voor te stellen dat door elk element do naar 
o 
binnen treedt de hoeveelheid 
1 
4 TC 
e., 
A, v 
da 
en dit is wat Poynting beweert. 
§ 4. Men kan de zaak ook omkeeren en, uitgaande van de 
stelling van Poynting, besluiten dat, ook dan b.v. wanneer tusschen 
95 en Ji) niet meer eene eenvoudige lineaire betrekking bestaat, de 
eerste term in (H) de toename van het arbeidsvermogen in een 
magnetiseerbaar lichaam, vermeerderd met eene eventueele warmte- 
ontwikkeling, moet zijn. 
Heeft er geene warmteontwikkeling plaats, dan moet dus het 
electrokinetische arbeidsvermogen per volume-eenheid, wat ook het 
verband zij tusschen en 33, worden gegeven door 
de integraal te nemen van af den oorspronkelijken niet magneti- 
schen toestand. 
Zooals bekend is, kan men, wegens het verschijnsel der magneti- 
sche hysteresis, een stuk ijzer een kringloop van veranderingen doen 
ondergaan, voor welken 
niet 0 is, maar eene positieve waarde heeft. Daar, als de kringloop 
volbracht is, het ijzer weder dezelfde electrische energie moet bevat- 
ten als aanvankelijk, moet (3) de warmteontwikkeling per volume- 
eenheid voorstellen, dus het verlies aan electrisch arbeidsvermogen, 
van het geheele stelsel. Men kan voor (3) natuurlijk schrijven 
