( 184 ) 
§ 7. Wij kunnen uit de verkregen uitkomst nog eene gevolg- 
trekking afleiden, die ons straks van dienst zal zijn. Gemakshalve 
zullen wij daarbij eene lichtbron aanduiden door, behalve de rich- 
ting, de werkelijke of de symbolische waarde van^EJr tusschen 
vierkante haken te plaatsen. Stel nu dat eene lichtbron [e* ” *] , in 
het punt P, met de richting h , in P' volgens de richting h' een 
stroom teweegbrengt, waarvan de symbolische waarde is (Pj. 
Deze uitdrukking hangt van de ligging van P' af en kan dus naar 
eene of andere richting k — waarin wij P' verplaatst denken — 
gedifferentieerd worden. Komt, na eene oneindig kleine verplaatsing 
d , P' in P", dan is klaarblijkelijk 
_ ( 4 ) 
O k 
Maar, volgens de vorige §, is ©a'(P') gelijk aan de stroomcom- 
ponent ©*, in P teweeggebracht door eene lichtbron \e int \ in P' in 
de richting Ji. Op dezelfde wijze is (P'j gelijk aan de stroom- 
component volgens A, in P opgewekt door eene lichtbron \e inf \ in 
P", eveneens in de richting A'. 
Het tweede lid der vergelijking is dus niet anders dan de waarde 
van Bh in P, veroorzaakt door het gelijktijdig bestaan van twee licht- 
bronnen, [e int ] in P" en [ — e int \ in P', beide in de richting A'. 
Kennen wij aan deze lichtbronnen, in plaats van de sterkte 1, die 
zij nu hebben, de sterkte s toe, zoodat zij door \se int ] en [ — s e l,lt ] 
worden voorgesteld, dan wordt de waarde van (Bh, die zij in P teweeg- 
brengen 
of, volgens (4), 
d Bh' f P') 
s o . 
ök 
Wij zullen de hier besproken combinatie van twee lichtbronnen 
van gelijke richting en sterkte, maar tegengestelde phase, een koppel 
van lichtbronnen noemen en onder de sterkte van dit koppel het 
product s d verstaan. 
