( 185 ) 
Het blijkt dus dat de waarde in P' van 
d&k'(P’) 
ö k 
gelijk is aan de waarde van ©/,, in P teweeggebracht door een zeker 
koppel in P'. 
Het verdient nog opmerking dat de symbolische waarden voor 
©x, enz., die eene lichtbron [cs« uli ] teweegbrengt, zich alleen 
door den factor c- onderscheiden van de waarden, behoorende bij 
eene lichtbron [se int ] op dezelfde plaats en met dezelfde richting, 
en dat wel, ook al is c een complex getal. 
Eveneens zal men, zoo men de lichtbronnen [s« !nf ] en [ — se lnt ] 
van een koppel door [est 1 " 1 ] en \—cse lnt \ vervangt, alle daarvan 
afhankelijke symbolische waarden met c vermenigvuldigen. 
§ 8. Uit de vergelijking (III) kan nu eindelijk eene stelling 
worden afgeleid, die kan worden opgevat als eene generalisatie van 
het bekende principe van Huygl'NS. Om daartoe te geraken ver- 
staan wij onder o een gesloten oppervlak van eindige afmetingen, 
dat de beschouwde lichamen op willekeurige wijze doorsnijdt of omringt, 
en nemen voor den eersten bewegingstoestand de trillingen die door 
o o o 
2 n 
deze of gene uitwendige lichtbronnen van de periode — worden op- 
gewekt. Dezen bewegingstoestand wenschen wij Ie onderzoeken; de 
invoering van den tweeden is slechts een hulpmiddel daarbij. 
Zij Q een willekeurig punt binnen o. Wij denken ons daar, eene 
enkelvoudige lichtbron \e int \ in de richting h en kiezen voor den 
tweeden toestand de door deze opgewekte trillingen. 
Yoor de eerste integraal in (III) vinden wij weder 0, en voor 
de tweede 
n 
e int ©/<((?)> 
zoodat wij verkrijgen 
1 
©A (Q) = — — 
ƒ 
S?X, fpz 
©£> ©2 do -j- 
A, v 
£'*» s ?'z 
A, ft, v 
