( 187 ) 
e~ int onder begrijpen, hetzelfde wat van j//, % werd opgemerkt. 
Het zal nu voldoende zijn, op een der termen, die men aldus 
verkrijgt, b.v. op 
Ö ;/ 
b dz 
de aandacht te vestigen. Uit het in de vorige § gezegde kan men 
afleiden dat dit de symbolische uitdrukking van den stroom is, die in 
Q in de richting h ontstaat door een koppel van lichtbronnen in F. 
£n wel moeten de twee lichtbronnen die het koppel samenstellen 
in de richting der 2-as op een oneindig kleinen afstand S van elkan- 
der liggen, terwijl elke lichtbron de richting der y - as heeft en de 
eene door 
de andere door 
wordt voorgesteld. 
De slotsom van deze redeneering is dat men over het oppervlak 
o eene zoodanige laag van enkelvoudige lichtbronnen en bovendien 
eene zoodanige laag van koppels van lichtbronnen kan verdeden, 
dat deze voor ©/, in Q dezelfde symbolische waarde geven, als de 
uitwendige lichtbronnen. Dan zal echter ook dezelfde overeenstem- 
ming bestaan wat de werkelijke waarden van ©a betreft. 
Wat de bedoelde op o aan te brengen lichtbronnen zelve aan- 
gaat, deze zijn geheel bekend, daar wij van elke lichtbron de richting 
kunnen aangeven en de integraal j Ed r gelijk moet zijn aan bet 
reëele deel der complexe uitdrukking die, tusschen vierkante haken 
geschreven, gediend heeft om de lichtbron voor te stollen. Daar 
de aldus bepaalde lichtbronnen dezelfde worden, hoe men het punt 
Q en de richting h ook kieze, blijkt het dat de toestand in elk 
punt binnen het oppervlak o kan worden beschouwd als voortge- 
bracht door eene bepaalde verdeeling van trillingsmiddelpunten over 
dit oppervlak. 
Eene dergelijke stelling werd voor het geval van een enkel door- 
schijnend isotroop medium reeds vroeger door Kirchhoff bewezen ] ). 
Hierop volgt eene korte discussie over sommige punten der voor- 
dracht tusschen den Spreker en de Hoeren Kort uw kg en van der 
Waals. 
) Kirchuoff, Wied. Arm. Bd. 18, p. 663. 
