( 209 ) 
woordige theorie der electrische en magnetische verschijnselen eene 
grootheid zal kunnen worden aangewezen, die in den evenwichts- 
toestand een minimum is. 
In het tweede gedeelte van zijn opstel behandelt Dr. Siertsema. 
eene dergelijke grootheid en gaat na in welke gevallen en met 
betrekking tot welke veranderingen zij de gewenschte eigenschap 
heeft. Daarbij komen twee gevallen ter sprake; in het eerste wordt 
het magnetisch veld door enkel permanente magneten zonder stroo- 
men, in het tweede door enkel stroomcn zonder permanente magneten 
teweeggebracht. 
Het bestaan der minimum-eigenschap wordt niet uit eenig alge- 
meen beginsel der mechanica of thermodynamica afgeleid, maar uit 
de fundamenteele vergelijkingen, die dit gebied van verschijnselen 
behcerschen, zeker wel de veiligste weg, daar deze vergelijkingen 
goed bekend zijn, maar aan eene mechanische of thermodynamische 
theorie nog groote moeilijkheden zijn verbonden. Het gegeven 
bewijs is beperkt tot die isotrope lichamen, bij welke de magnetische 
inductie evenredig is met de magnetische kracht. 
Het onderzoek wordt besloten door een paar gevolgtrekkingen. 
De invloed van eeu para- of diamagnetisch lichaam op den loop 
der krachtlijnen wordt uit de minimumstelling afgeleid ; eveneens 
kunnen daaruit de bekende grensvoorwaarden, die aan het oppervlak 
van zoodanig lichaam gelden, worden verkregen. 
Wij hebben thans de eer, de opneming van de verhandeling in 
de werken der Afdeeling voor te stellen. Yfellickfc zullen een paar 
bedenkingen, die bij ons zijn gerezen en die wij gaarne aan den 
schrijver zullen mededeelen, hem aanleiding geven tot eenige wijze 
ging. Eene dezer opmerkingen betreft de physische beteekenis dei 
functie die in den evenwichtstoestand een minimum wordt. Ofschoon 
de bewezen stellingen wiskundige gevolgen zijn van de grondver- 
gelijkingen van het vraagstuk en men zich zoowel bij de afleiding 
als by de toepassing met eene zuiver mathematische opvatting kan 
tevreden stellen, zou toch, naar het ons voorkomt, de verhandeling 
in belangrijkheid winnen, zoo iets nader kon worden aangewezen, 
hoe de bedoelde functie met het arbeidsvermogen van het stelsel 
samenhangt. 
H. A. LOBEjMTZ. 
J. D. VAN DEB WAALS. 
De conclusie van het rapport wordt goedgekeurd. 
