( 212 ) 
De theorie van Goldhammer, waarin twee constanten voorkomen, 
stemt voldoende met de waarnemingen overeen, terwijl Drude, die 
met ééne constante meende te kunnen volstaan, niet zoo goed ge- 
slaagd is. 
De Heer Wind heeft thans een uitvoerig onderzoek aan de theorie 
der magneto-optische verschijnselen gewijd. Hij stelde zich daarbij 
ten doel : 1°. de theorie, zooals die door den eersten ondergeteekende 
en yan Loghem was opgesteld, te doen aansluiten aan de bewe- 
gingsvergelijkingen der electriciteit in den eenvoudigen vorm die 
daaraan door Heaviside en Hertz is gegeven; 2°. aan de verge- 
lijkingen zoodanige wijziging aan te brengen dat de waargenomen 
phasen er uit kunnen worden afgeleid, en 3°. zoo mogelijk van eene 
„mathematische beschrijving’’ op te klimmen tot iets, dat met meer 
recht eene „physische' theorie” zou kunnen genoemd worden. 
AYat het eerste punt betreft, moet worden opgemerkt dat de be- 
schouwingen van van Loghem berusten op de bewegingsvergelij- 
kingen van von Helmholtz, dat Goldhammer de vrij ingewikkelde 
formules gebruikt, die oorspronkelijk door Maxwell zijn opgesteld, 
terwijl ook de opvatting van Drude aanmerkelijk van die van den 
Heer Wind verschilt. 
De wijziging die in de tweede plaats genoemd werd was gemak- 
kelijk te vinden; desnoods zou Goldhammer’s voorbeeld hier den 
weg hebben kunnen wijzen. Het was voldoende, eene zekere reëele 
grootheid in de formules door eene complexe te vervangen, welke 
mathematische kunstgreep gelijk staat met de onderstelling dat tus- 
schen oscilleerende electrische stroomen en de daardoor in een mag- 
netisch veld opgewekte transversale electromotorische krachten een 
■ zeker phaseverschil bestaat. Na de invoering hiervan wordt de theorie 
verder uitgewerkt en hare overeenstemming met de waarnemingen 
bewezen. Dit gedeelte van het onderzoek is, behoudens het zooeven 
genoemde en enkele meer ondergeschikte verschilpunten, eene her- 
haling van de berekeningen van van Loghem. Toch achten wij 
het doelmatig dat dit alles uitvoerig is medegedeeld en niet door 
eene verwijzing naar van Loghem is bekort, daar het onderzoek 
van dezen alleen in zijne dissertatie is gepubliceerd. 
Hoe de Heer Wind getracht heeft, zich van het complex zijn 
der bovengenoemde constante rekenschap te geven, werd reeds in 
het Zittingsverslag der Afdeeling, Deel LH, p. 82, medegedeeld. 
Hij stelt zich voor dat de electrische stroom uit twee deelen, den 
„geleidingsstroom” en den „verplaatsingsstroom” is samengesteld en 
dat aan elk dezer deelen, zoo er eene uitwendige magnetische kracht 
