( 213 ) 
werkt, eene transversale electromotorische kracht beantwoordt, ieder 
met hare eigen constante. Inderdaad bereikt men op deze wijze het 
voorgestelde doel; hoe groot het SissiNGii’sche phase verschil is, hangt 
eenvoudig af van de verhouding der twee zooeven genoemde constanten. 
In het laatste gedeelte der thans aangeboden verhandeling doet 
de schrijver nog eene verdere poging tot physische verklaring. Stelt 
men zich voor dat bij een electrischen stroom positieve en negatieve 
deeltjes, hetzij dan deeltjes van „electrische stoffen”, hetzij „ionen”, 
zich in tegengestelde richting bewegen, dan toont men gemakkelyk 
aan dat het verschijnsel van Hall en wat daarmede samenhangt 
alleen dan kan bestaan, indien de snelheden der bewegingen niet 
even groot zijn. Toen, kort na het bekend worden der uitkomsten 
van Hall, Boltzmann daarop eene bepaling grondde van de stroom- 
snelheid der electriciteit, was dit dan ook in de onderstelling dat 
slechts de ééne electriciteit in beweging verkeerde, maar de andere 
in rust zou blijven. 
Dr. Wind gaat nu uit van het in den laatsten tijd meermalen 
uitgesproken denkbeeld dat een electrische stroom bestaat in eene 
verplaatsing van ionen ; door aan te nemen dat zulke zich bewegende 
deeltjes in een magnetisch veld de bekende kracht ondervinden en 
dat — evenals in electrolyten — de anionen en. de kationen eene 
verschillende bewegelijkheid bezitten, komt hij werkelijk tot verge- 
lijkingen, waarin een KERR-effect ligt opgesloten. 
Deze proeve tot verklaring verdient zeker onder de oogen der 
natuurkundigen gebracht te worden, al is natuurlijk daarmede op 
verre na niet het laatste woord gezegd. Wij achten het van belang 
dat overwogen worde, in hoeverre deze verklaring in verband staat 
met of verschilt van de verklaringen die Maxwell en anderen ge- 
gegeven hebben van de electromagnetische draaiing van het polari- 
satievlak en die berusten op de hypothese der verborgen wentelende 
bewegingen in het magnetisch veld. 
Wij zouden te breedvoerig worden, zoo wij den geheelen inhoud 
der verhandeling in bijzonderheden wilden weergeven. Slechts bij 
een paar punten wenschen wij nog stil te staan. Vooreerst onder- 
zocht de schrijver in hoeverre men, zonder zijne toevlucht te nemen 
tot bijzondere theorieën, uit zekere algemeene beginselen iets over de 
bijzonderheden van het verschijnsel kan afleiden. Hetgeen Dr. Wind 
het symmetrie-principe en het beginsel der wederkeerigheid noemt 
blijkt voldoende te zijn om iets te voorspellen aangaande den aard 
17* 
