( 218 ) 
zuil zeer fijne hagel van 2.5 cM. lengte samenpersen. Hiermee 
kreeg ik o. a. het resultaat dat een weerstand in de hagelzuil van 
2070 -12, door electrische trillingen tot 2.3 12 werd teruggebracht. 
Dezelfde hagel massa kon ik echter door persen een weerstand van 
0.03+ geven, en deze werd door bestraling 0.03 - . 
Hieruit volgt dat zelfs bij sterk samengeperste hagel de weerstand 
nog iets wordt verkleind door HERïz’sche trillingen, maar proconts- 
gewijze lang niet zooveel als bij geringe persing. Dit gedrag was 
uit mijn verklaring te voorspellen geweest omdat de beweeglijkheid 
der samengedrukte hageltjes uiterst gering is ; zij naderen tot één 
vast lichaam waarop bestraling geen invloed heeft. 
Het onderzoek over dit onderwerp, vooral met het oog op Branly’s 
proeven met ingesmolten metaal vijlsel, wordt door mij voortgezet. 
Natuurkunde. — De Heer Lorentz brengt ter tafel eene reeks 
van fotografieën, vervaardigd onder den invloed der X- stralen, en 
afkomstig van Trof. Röntgen te Würzburg. Alvorens de proeven 
rond te geven treedt hij in eene uitvoerige beschouwing van de bij- 
zonderheden welke tot de ontdekking geleid hebben, en van datgene 
wat de studie der nieuw ontdekte stralen bereids aan het licht heeft 
gebracb t. 
Pathologie. — De Heer Mac Gillavry biedt aan de dissertatie 
van den Heer D. Mac Gillavry: „de aetiologie en de patho- 
genese der congenitale hart gebreken" en licht de door den 
schrijver gevolgde methode van onderzoek mondeling uitvoe- 
rig toe. 
Het lid Mac Gillavry biedt aan voor de boekerij der Akademie 
een proefschrift van den Heer D. Mac Gillavry over de aetiologie 
en de pathogenese der congenitale hartgebreken , bewerkt in het labo- 
ratorium van Prof. Siegenbeek van IIeukelom te Leiden. De 
schrijver van het proefschrift herleidt het ontstaan der congenitale 
hartgebreken tot twee oorzaken : 
1°. de wijze waarop het bloed stroomt in het hart gedurende de 
verschillende stadiën van ontwikkeling van dit orgaan, en 
2°. de wijziging in dien stroom veroorzaakt door uitwendigen 
druk, die nu eens abnormale vorm- en plaatsveranderingen der 
deelen van het embryonale hart te voorschijn roept en dan weer 
normale plaatsverandering belet. 
Het tot heden onverklaarde feit dat de voltooide Arteriae Aorta 
