( 234 ) 
algemeen, zij openen ook een nieuw gezichtspunt voor de resorptie 
in het darmkanaal in het bijzonder. 
Al spoedig toch dringt zich de vraag op, op welke wijze dan in 
het normale leven de voor de resorptie noodzakelijke intraintestinale 
drukking tot stand komt. En dan zijn het drie factoren welke on- 
getwijfeld daarbij een rol spelen. 1°. de ademhaling, 2°. de peristal- 
tische beweging, 3°. het gewicht van het darmkanaal. 
Bij iedere inademing toch zal het diaphragma, bij iedere uitade- 
ming zullen de buikspieren op de ingewanden drukken. Deze druk- 
king zal zich aan alle ingewanden mededeelen, hoewel niet in alle 
richtingen in even sterke mate. Intusschen behoeft zij niet groot 
te zijn ; een drukking van 1 / 2 cM. reeds kan, gelijk boven bleek, 
bij honden nog resorptie te voorschijn roepen. 
Proeven, opzettelijk in het werk gesteld om na te gaan, met welke 
kracht de darmen tengevolge van de ademhaling tegen elkander 
gedrukt worden, leerden dat deze bij kleine honden, die 24 uren 
gevast hadden, ongeveer 5 cM. water bedroeg, een drukking, welke 
blijkens mijn experimenten alleen reeds voldoende is, om een aan- 
zienlijken resorptiestroom in het leven te roepen. Met de vulling 
van het darmkanaal en bij het dieper worden van de ademhaling 
zal die drukking natuurlijk stijgen. 
Maar niet alleen de ademhaling , ook de peristaltische beweging 
treedt hier als een nieuwe factor bij het resorptie-proces te voorschijn. 
Ieder vloeistofgolfje toch doet den darmwand daar ter plaatse uit- 
wijken, maar aangezien de darmen overal tegen elkander aanliggen, 
zal de aangrenzende darm weggedrukt moeten worden. Het ligt 
voor de hand, dat hierdoor de intraintestinale drukking op die plaats 
een oogenblik verhoogd wordt, terwijl bij voortgang van de peristal- 
tiek hetzelfde verschijnsel zich een weinig verder herhaalt. 
Dat ook het gewicht der darmen tot de intraintestinale drukking 
bijdraagt, behoeft niet uiteengezet te worden. 
Vatten wij ten slotte met een enkel woord samen, hoe wij ons 
de resorptie van vloestoffen in het darmkanaal voorstellen. 
Al spoedig wordt door moleculaire imbibitie een deel der vloeistof 
opgenomen in de tusschen de epitheliumcellen gelegen kitsubstantie, 
of ook in de cellen zelven; vervolgens zet die vloeistof door capil- 
laire imbibitie haar weg door de bindw r eefselspleten der mucosa 
voort en wordt voor een klein gedeelte met den lymphstroom mede 
gevoerd. Grootendeels echter wordt ze door moleculaire imbibitie 
in de kitsubstantie van het capillair endothelium of ook in de cellen 
