'1 
;do 
X 
< 
b 
Ümbelliferae-Apioideae-Ammineae 
HETEROCLITAE 
CO 
Oi 
(P 
o 
CO 
Mermann Wolif. 
(Gedruckt im Februar — Juni 1909.) 
Wichtigste Litteratur: Systematik. Hoffmann, Gen. umb. [ed. 1 . (1814)]; 
ed. 2. (1816) 112 — 116*). — Chamisso et Schlechtendal in Linnaea I. (1 826) 
394. — A. P. De Candolle in DG. Prodr. IV. (1 830) 98, 103, 1 27, 1 34— 1 35. — 
Endlicher, Gen. pl. (l 836—40) 768, 772, 773. — Sonder in Harvey and Sonder, 
Fl. cap. II. (1 862) -524. — Bentham in Bentham et Hooker f. Gen. pl. I. 2. 
(1867) 886 — 887, 1 008. — Bolle in Verh. bot. Ver. Prov. Brandenbg. III. u. IV. Jahrg. 
1 861 — 1 862 (1862) 1 71. — Baillon, Dict. bot. I. (1 876) 521; 111. (1 891) 53, 69, 
251, 735; Hist. pl. VII. (1 880) 223—226. — Stapf in Denkschr. Acad. Wien LI.’ 
(1 886) 3 1 6. — Drude in Engler u. Prantl, Pflzfam. III. 8. (1 898) 1 78 — 1 83 
Morphologie und Anat omie. Klausel!, Über die Morphologie u. Anatomie 
der Blätter von Bupleurum (Dissertation, Leipzig 1 887). — Briquet, Monogr. Bupl. 
alp. marit. (1 897). — Derselbe, Exam. crit. de la theorie phyllod. des feuilles entieres 
Ombell. terrestr., in Bull. Herb. Boiss. V. (1 897) 424—443. — Derselbe, Sur la car- 
pologie et le Systeme du genre Ehyticarpus 1. c. 444 — 452. — David, Etüde anat. 
genre Bupleurum (Paris 1901). — Nestel, Beiträge zur Stengel- und Blattanatomie 
der Umbelliferen (Dissertation, Zürich [1905]) 67 — 7t. 
Character. Flores semper in umbellas compositas dispositi. Fructus raro sub- 
globosus, plerumque ovoideus usque oblongo-cylindraceus, apice obtusus vel ± attenuatus 
sed numquam in rostfum manifestum productus, transverse plerumque quam ad com- 
missuram ± constrictam longior. Mericarpia sectione transversaria subrotundata usque 
subpentagono-rotundata. Juga primaria raro subinconspicua, plerumque manifesta, 
filiformia usque alata, inter se ± aequalia vel rarissime — jugis mericarpii alterius 3 
alterius tantum 2 in alas latas expansis et ceteris tiliformibus — valde inaequalia; juga 
secundaria in uno tantum genere, sed numquam magis quam juga primaria evoluta, 
in ceteris semper nulla. Vittae in unaquaque vallecula 1 usque numerosae, in fructi- 
bus maturis saepius ± vel plaue obliteratae, raro deficientes; vittae intrajugales semper 
solitariae, magnae vel parvae, saepius nullae. Pericarpium plerumque laeve vel rarius 
prominentiis quoad formam magnitudinemque valde variis obsitum, inter juga crystallis 
calcii oxalatici sub lente tantum optima visis plerumque destitutum, raro ad commis- 
suram eis in greges parvulos congestis praeditum. Endocarpium e cellulis =b par- 
enchymaticis haud vel vix induratis constructum. Mesocarpium nonnumquam cellulis 
subepidermaticis lignescentibus in strues dispositis fere ut nucis cortex induraturn. 
Garpophorum plerumque bene evolutum, rarissime ±; reductum. Endospermium ad 
commissuram planum usque leviter sed manifeste excavatum. 
*) Editionem operis cl. Hoffmann primam, quae anno 1814 e prelo prodiit, non vidi- 
qua de causa semper editionem secundam citavi. 
A. Engler, Das Pflanzenreich. IV. (Embryopbjta siphonogaraa) 22S. ^ 
CL 
:’92a. 
T 
«46Ö4 
