Buplcul'um. 
161 
Uinbellae lenninales 1 — “2 ein lalae, pedunculo 2 — 2'/2 ein longo suH’ultae, 5 — 6 -radialae, 
radiis slriclis, subaequalibus, usque 2 cm longis, involucri phylla subulala multo superanlibus. 
Involucelli phylla minima, linearia vel subulata, umbellulis dz 10 -floris multo breviora. 
l'edicelli tlores subaequantes, posterius ca. 2 mm longi. Pelala subpentagona, superne 
valde umbonata, ca. ^4 longa, 1 — I Y 4 mm lata, lobulo inflexo lato, emarginato, 
dimidio vel triente breviore eximie cucullala. Fructus maturus non visus. 
Südwestliche Mediterranprovinz: Marokko: Djebel Quensa, Djebel Afougueur, 
im Thale Ait Mesan des Großen Alias, in einer Höhe von 1200 — 1 600 m; blüht von 
Mai his ,Iuli (Ball). 
89. B. canescens Schousb. Jagt, over vextr. Marokko in Danske Vidensk. selsk. 
skrivt. I. (1801) 1 27; Persoon, Syn. 1. (1805) 305; Poir. in Lam. Encycl. meth. bot. 
Suppl. I. (1 8 1 0) 750; DG. Prodr. IV. (1830) 1 33; Ball, Spicil. II. marocc. in .lourn. Linn. 
Soc. bot. XVI. (1 878) 466. — Herb. VVilld. n. 5652, 2; 5653. — SufTrutex glancescens 
vel glaucus, ex Schousboe usque 3 m altus; truncus satis crassus, teres, striatus, 
inter et ad strias laevis, cortice rubicundo vel brunneo-flavido obtectus, foliis denudatus, 
interne plerumque simplex, superne ramosus; rami novelli plures, erecti, ca. 30 — 45 cm 
longi, basi subconterte, ceterum remote l'oliosi, subracemoso-ramulosi. Folia inferiora 
spathulata vel oblongo - obovata, usque 5'/2 cm longa, usque 7 mm lata, obtusa, basin 
versus parum angustata, subpetiolata, ± longe curvato-mucronata, margine angusle 
albo-marginata, interne 7 — 9-, apice 3( — 5)-nervia, nervis subparallelis maniteste venosis; 
t. cetera similia, sensim minora, haud raro hinc inde tasciculata. Umbellae pedunculo 
usque 5 cm longo suttultae, 1 — 9-radiatae, radiis strictis, tenuibus, subaequalibus, quadran- 
gulis, 2 — 3 cm longis; involucri phylla (4 — )5, erecta, lanceolata vel oblonga, 5-nervia, 
usque 4 mm longa, I — I */2 mm lata. Involucelli phylla eis involucri similia, minora, 
umbellulis ad 8 -floris breviora; pedicelli flores subaequantes, tructibus haud pertecte 
maturis duplo breviores ; petala subquadrata vel subpentagona, ca. ^4 longa, lobulo 
inflexo breviore instructa. Fructus maturus non visus; vittae valleculares singulae, 
commissurales 2, magnae, intrajugales singulae, minutae. — Fig. \S)E. 
Südwestliches Mediterrangebiet: Marokko, Prov. Schedrne, in Gebüschen 
und Hecken: Ain el Hadjar, Djebel Tizelim, Tazeroualt, Tatednate, .Mardochee, Oum el 
Onyan (Ball, It. marocc. (1 877) s. n.; Hooker, Broussonet); nach Bolle auch aut 
den tainarischen Inseln, ct. notam 2. 
Nota I. Gl. Poiret I. c. varietatem ramosissimiim descriiisit, quae a typo caulibus (ramis 
hornotinis?) longioribus, magis ramosis, ramis inagis erectis, radiis numerosioiibus dilTere dicifur. 
Specimen in herb. Willd. sub n, 5632, 2. (inflorescentia tantum) asservatiiin huc perlinere videtur. 
Nota 2. B. canescens var. handiense Bolle, Fl. insul. Lanzarote etc. in Engl. Jahrb. XIV. 
'1892) 241. — »Fruticosuni 2 — 3', glaberrimurn ramis robustis fortiter striatis, foliis ad ramo- 
rum summitates dense positis alternis coriaceis summopere glaucis ovali-oblongis, basi sensim 
attenuatis subsessilibus interne aliquantulum vaginantibus sensim ample.xicaulibus obtusissimis 
apice subemarginatis anguste membranaceo-marginatis, 1 — II/ 2 “ longis, maximis 1" latis, 9 — 11- 
nerviis nervo medio caeteris latiore. Handia in summo cacumine montis Pico de la Zarza rupi- 
bus innatum. Neque florcntem neque fructiferum hoc cognovi, attamen vi.x dubitandiun quod 
idem sit ac b. [Scho usb 0 e i maura stirps, quam vis rami nostri xix cinerascenli-albidi dici 
possint. c — Specimina non vidi, suspicor ex loco planlam vi.x ad B. canescens pertinere. 
Nota 3. Nomen B. mucronatum Brouss., quod cl. Sprengel ad B. fnäicescens referen- 
dum esse dicit, subdubium remanet. Specimina Herb. Willd. n. 5632 nomine illo laudata ad 
duas species pertinent, nempe ad B. canescens et B. salicifolium (ex Tenerilfa). 
Nota 4. Stirps sec. cl. Loudon ab anno 1 809 in hortis anglicis culta hiemein perdurat. 
90. B. oblongifolium Ball, Spicil. tl. marocc. in Journ. Ginn. Soc. bot. XVI. (1 878) 
466. — Glaucescens; truncus brevis, breviter ramosus; rami novelli plures erecti, teretes, 
toliosi, ramulosi, usque 50 cm longi, post tructum per annos plures ad ramos vetustiores 
remanentes. Folia tenuiter coriacea, ad basin ram. novellorum laxa, oblongo-linearia, intra 
medium parum vel vix angustata, basi ima in vaginam brevem semi- vel amplexicaulem 
dilatata, apice rotundato-obtusa, maniteste mucronata, margine latiuscule scarioso ob- 
solete serrulata, basi 9-, superne 3 — 5-nervia, nervis subparallelis, supra subinconspieuis, 
A. Eng 1er, Das Pfiaiizenreicb. IV. (Embryopliyta siphonogama) ‘22S. \\ 
